Της Ασπασίας Ρηγοπούλου*
Ένα ιδιαίτερα τολμηρό βήμα ετοιμάζεται να κάνει η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας. Κι αυτό αφορά στην υιοθέτηση της απόφασης της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Πατρών για συρρίκνωση και μετακινήσεις Τμημάτων που εδρεύουν στην Ηλεία, την Αιτωλοακαρνανία αλλά και το Αίγιο.
Κι αυτό συμβαίνει όταν Κυβερνητικοί βουλευτές και αιρετοί στην τοπική αυτοδιοίκηση, έχουν δημιουργήσει μέτωπο ξεσηκωμού δηλώνοντας αντίθετοι στην οποιαδήποτε αλλαγή του ακαδημαϊκού χάρτη.
Είναι η πρώτη φορά που καταγράφουμε τέτοια απόφαση από ηγεσία του υπουργείου Παιδείας. Απόφαση η οποία έρχεται ενάντια στην επικρατούσα τακτική «κάθε πόλη κι ένα τριτοβάθμια τμήμα εκπαίδευσης». Απόφαση η οποία βάζει απέναντι τις τοπικές κοινωνίες οι οποίες έχουν ταυτίσει τη λειτουργία πανεπιστημιακών τμημάτων με την τοπική οικονομία (εστίαση, ενοικίαση ακινήτων κ.ά.).
Έτσι φτάσαμε στο σημείο να έχουμε Πανεπιστημιακά Τμήμα με βάση εισαγωγής κάτω του πέντε. Με πανεπιστημιακά Τμήματα που λειτουργούν με δύο μέλη διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού και χωρίς εργαστηριακή υποστήριξη.
Αυτά επιχειρεί να διορθώσει η διοίκηση του Πανεπιστημίου Πατρών στο πλαίσιο της προσπάθειάς της για την αναβάθμιση της εκπαίδευσης που παρέχεται στους φοιτητές.
Κι αυτή η προσπάθεια έπρεπε να βρει υποστηρικτές απ΄ όλο το φάσμα της κοινωνίας αλλά και του πολιτικού κόσμου. Σήμερα ζούμε ακριβώς το αντίθετο. Πολιτικά πρόσωπα όχι μόνο υποδαυλίζουν αντιδράσεις αλλά πρωτοστατούν.
Η εκπαίδευσή μας έχει πληρώσει ακριβά την μέχρι τώρα τακτική της διασποράς τριτοβάθμιων τμημάτων χωρίς να τηρούνται οι ακαδημαϊκοί όροι και το αντικείμενο σπουδών να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του σήμερα και φυσικά να εξασφαλίζει επαγγελματικό μέλλον στους αποφοιτήσαντες από αυτά.
Όλοι θέλουμε καλύτερα πανεπιστήμια για τα παιδιά μας. Την ίδια στιγμή όμως αντιδρούμε όταν επιχειρείται η διόρθωση των προβληματικών καταστάσεων. Το δημόσιο συμφέρον δεν υπηρετείται από τη συντήρηση παθογενειών που μας διαρκώς κατεβάζουν τον πήχη και εξοβελίζουν την αριστεία. Και σε αυτό θα πρέπει να συμφωνήσουμε οι πάντες.
Θα πρέπει να ακούσουμε τις ακαδημαϊκές κοινότητες και να στηρίξουμε τις προτάσεις τους. Αυτές γνωρίζουν τι τραβάει ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα μπροστά και τι το κρατάει πίσω στις αξιολογήσεις.
Το τόλμημα της Κυβέρνησης είναι μεγάλο. Και το κάνει ακόμα πιο σημαντικό διότι δεν το βάζει στη ζυγαριά με το πολιτικό κόστος που πιθανόν θα κληθεί να πληρώσει ερχόμενη αντιμέτωπη με τοπικά συμφέροντα. Ήρθε η ώρα να ξεφύγουμε από τον κλοιό του λαϊκισμού και της μικροπολιτικής και να κοιτάξουμε την πρόοδο που θα μας οδηγήσει με ασφάλεια στην ανάπτυξη.
* Η Ασπασία Ρηγοπούλου είναι γιατρός στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας και δρ. της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
