«Έφυγε » ο Φίλος και Ποιητής (κυρίως) Γιάννης Κατσαρός, παραμένοντας ερωτευμένος στις Μνήμες της Αυστραλίας, του Άι-Λευτέρη, της Πλατείας Κάνιγγος, στις νυχτερινές συζητήσεις για τον ‘Ερωτα και τον Σοσιαλισμό (ανεκπλήρωτα όλα) , Αχαρνών και Λουκοπούλου 2, στα ούζα στο «Ξεχασμένο Πηγάδι», στις θάλασσες των Νιφοραιίκων, στις Τράπεζες και τα Διδασκαλεία της Αχαγιάς, για να ολοκληρώσει τα Ποιήματα του ….« Σαν αντίλαλος /Μιας αγέννητης μουσικής /Λαγούμια σκάβω στο Χιόνι της φαντασίας
Με την βοήθεια της αφής /Το σκοτάδι πολεμώ /Με περισσότερο σκοτάδι
Λυγμούς διανέμω σε / Αλύτρωτες ψυχές
Υποθηκεύω /Την συμπαντική μου υπόσταση /Σε διαστάσεις υποτακτικές
Δεν γράφω / Σιωπώ/ Και αναμένω» (Από το ποίημα του «Στάση», 07/01/2017)”
Το συγκινητικό αντίο του Κώστα Νιφορόπουλου για τον χαμό του Γιάννη Κατσαρού.
