Έγραψε ο εκπαιδευτικός Κωνσταντίνος Καραβότας από τον Κάτω Αλισσό:
Στην σημερινή εκδήλωση του Πολιτιστικού Συλλόγου Αλισσαιων Πείρος βραβεύτηκα για την συνεισφορά μου στις καταστροφικές πυρκαγιές της 12ης Αυγούστου.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον πρόεδρο, Μπαρμπούνη Δημήτριο και το Δ.Σ. του Πείρου για την τιμή που μου έκαναν.
Επίσης, θα ήθελα να επισημάνω ότι το έργο της κατάσβεσης της φωτιάς ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο και επώδυνο. Τα μέσα πυρόσβεσης, δυστυχώς, ανεπαρκή. Οι καιρικές συνθήκες εκείνες τις ημέρες, με τους έντονους ανέμους να αλλάζουν συνεχώς διεύθυνση και να δυσχαιραινουν το έργο των εθελοντών, απρόβλεπτες και ανεξέλεγκτες. Οι άνθρωποι πανικοβλημένοι και τρομοκρατημένοι έψαχναν σωτηρία. Τα μικρά παιδιά να κλαίνε και οι μανάδες να προσπαθούν να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους. Οι νέοι άνδρες του χωριού να παλεύουν με θεούς και δαίμονες για να μην κάψει η φωτιά το σπίτι του γείτονα, την αποθήκη του συγγενή, το μαντρί του χωριανού, την περιουσία του φίλου που με αγώνες και κόπους είχε δημιουργήσει.
Άσχημες εικόνες μου έρχονται στο μυαλό που βαραίνουν την καρδιά και ταράζουν την ψυχή μου.Η επόμενη μέρα, ευτυχώς, μας βρήκε όλους ζωντανούς και υγιείς αλλά με πολλές καταστροφές στις καλλιέργειες.
Το βραβείο αυτό για μένα είναι μια ηθική επιβράβευση και θα ήθελα να το αφιερώσω στον πατέρα μου που εκείνες τις δύσκολες ώρες με το παράδειγμα του μου έδωσε ένα μεγάλο μήνυμα. Δεν εγκατέλειψε το σπίτι και την περιουσία του παρόλο που τον παρακαλούσα να φύγει και να πάει στην Πάτρα στο σπίτι της αδερφής μου.
Πατέρα, αυτό το βραβείο είναι για ΣΕΝΑ…
