Συγγενείς νεκρών περιγράφουν στο MEGA τον εφιάλτη που βίωσαν την μοιραία ημέρα αλλά και τα τελευταία 7 χρόνια που αναζητούν δικαίωση που δεν έχει έρθει.
«Εμείς από το 2018 μέχρι σήμερα και με την έκβαση που έχουν πάρει τα πράγματα νιώθουμε ότι κακοποιούμαστε κάθε μέρα», λέει η Μαίρη Αβραμίδου, συγγενής θύματος.
«Έχουμε έναν καθημερινό πόνο από αυτό και μόνο», λέει ο Κώστας Τουρναβίτης, συγγενής θύματος.
Επτά χρόνια μετά την φονική πυρκαγιά στο Μάτι ο πόνος έγινε επιμονή και πείσμα στον αγώνα για δικαίωση.
Μία ημέρα μετά την εισαγγελική πρόταση για ενοχή 12 εκ των 21 κατηγορουμένων, συγγενείς θυμάτων και εγκαυματίες συνεχίζουν να ζητούν την αναβάθμιση των κατηγοριών σε κακούργημα.
Η Μαίρη Αβραμίδου έχασε τη μητέρα της, την αδελφή της, τον γαμπρό και τον ανιψιό της στη φονική πυρκαγιά. Έκαναν κάθε δυνατή προσπάθεια να σωθούν όμως όπως λέει κανείς δεν τους ειδοποίησε για το κακό που ερχόταν και έχασαν την ζωή τους στον δρόμο της διαφυγής.
«Στο σημείο που έχουμε φθάσει και οι ποινές θα είναι στην ουσία εξαγοράσιμες τουλάχιστον εάν είχε χαρακτηριστεί ως κακούργημα θα είχε αναγνωριστεί η υπόθεση μας στο μεγαλύτερο βαθμό που θα μπορούσε να αναγνωριστεί, γιατί ήταν έγκλημα».
Ο Κώστας Τουρναβίτης έχασε στο Μάτι τον αδελφό και την νύφη του. Σήμερα στέκεται δίπλα στην μητέρα του και ζητά δικαιοσύνη για όσα έγιναν και για όσα θα μπορούν να είχαν αποφευχθεί.
«Να καταργηθούν οι παραγραφές για αδικήματα που έχουμε απώλειες ζωής είναι η δεύτερη μεγαλύτερη καταστροφή σε αριθμό θυμάτων στον κόσμο».
Επτά χρόνια μετά, παραμένουν σημάδια της τραγωδίας με τους 104 νεκρούς και τους 57 εγκαυματίες.
Μπορεί πλέον τα περισσότερα σπίτια στο Μάτι να έχουν ανακαινισθεί όμως ακόμη και μετά από 7 χρόνια οι πληγές παραμένουν ανοιχτές.
Για τους ανθρώπους που έχασαν τους δικούς τους στη φονική πυρκαγιά στο Μάτι το 2018 η δικαίωση, όπως λένε, μπορεί να έρθει μόνο εάν δουν κάποιους να τιμωρούνται.
Συστήνονται 5 Πολεοδομικές Ενότητες, με οικοδομήσιμες εκτάσεις, κοινόχρηστους χώρους, πεζοδρόμους, ζώνες υδατορεμάτων και παραλιακό περίπατο.