Φτωχότερος είναι πλέον ο καλλιτεχνικός κόσμος της χώρας, καθώς το βράδυ της Κυριακής, 27 Σεπτεμβρίου, έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου της Ελένης Προκοπίου σε ηλικία 87 ετών. Η σπουδαία ηθοποιός και χορεύτρια, που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της στη χρυσή εποχή του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, ξεχώρισε τόσο για την εξωτική της ομορφιά, όσο και για το πηγαίο ταλέντο της.
Τα πρώτα βήματα και η αγάπη για τον χορό
Οι δυο τους συμμετείχαν μάλιστα ως παιδιά σε παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ολοκληρώνοντας τις σπουδές τους στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Η πρώτη της επαγγελματική επαφή με το θεατρικό σανίδι ήρθε όταν ήταν μόλις 14 ετών, χορεύοντας στο θέατρο «Ολύμπια» του Πειραιά στο πλευρό του καταξιωμένου χορευτή Δημήτρη Ιβάνωφ.
Η λαμπρή, αλλά σύντομη κινηματογραφική πορεία
Η πορεία της στη μεγάλη οθόνη κράτησε περίπου 12 χρόνια (1960-1972), διάστημα κατά το οποίο έλαβε μέρος σε 23 ταινίες, καλύπτοντας κάθε κινηματογραφικό είδος – από κωμωδίες και μιούζικαλ μέχρι δράματα.
Η καριέρα της άρχισε να απογειώνεται το 1963 με τη διεθνή επιτυχία του Νίκου Κούνδουρου «Μικρές Αφροδίτες». Ακολούθησε ο ρόλος της ανατολίτισσας πριγκίπισσας Γκιουλινάρ στο «Ο εμίρης και ο κακομοίρης» (1964) και λίγο αργότερα η ένταξή της στη χρυσή οικογένεια της Finos Film, μέσα από ταινίες όπως το «Ραντεβού στον αέρα».
Η πιο παραγωγική της χρονιά θεωρείται το 1966, όταν βρέθηκε στην πρώτη γραμμή πρωταγωνιστώντας σε πέντε ταινίες («Παράνομοι πόθοι», «Το συρτάκι της αμαρτίας», «Πέντε χιλιάδες ψέματα», «Οι κυρίες της αυλής», «Αγάπη που δεν σβήνει ο χρόνος»). Στη συνέχεια, συνεργάστηκε σε ταινίες χαμηλότερου μπάτζετ με ιερά τέρατα της κωμωδίας, όπως οι Σταυρίδης, Παπαγιαννόπουλος, Ρίζος, Μουστάκας κ.ά
Η αθόρυβη αποχώρηση
Παρά τη ραγδαία άνοδό της και τα λαμπερά προσόντα που διέθετε, η Ελένη Προκοπίου επέλεξε εντελώς συνειδητά να απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας σε νεαρή ηλικία. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ενώθηκε με τα δεσμά του γάμου με τον επιχειρηματία επίπλων Αντώνη Συρίγο, τον οποίο είχε γνωρίσει σε κινηματογραφικά πλατό. Έκτοτε αφιερώθηκε στην οικογένειά της και στην κόρη τους, Ειρήνη, ρίχνοντας οριστικά αυλαία σε μια σπουδαία καλλιτεχνική διαδρομή.
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και η Finos Film σε αφιέρωμά της, το σπάνιο χορευτικό της ταλέντο, οι υποκριτικές της δυνατότητες και η μοναδική ομορφιά της, εξασφάλισαν ότι το αποτύπωμά της στον ελληνικό κινηματογράφο θα παραμείνει για πάντα ανεξίτηλο.
