Δυστυχώς το θέμα της ίδρυσης ή μη της Νομικής σχολής το αντιμετωπίζουν πολλοί είτε με στενά κομματικά κριτήρια είτε με προσωπική ιδιοτέλεια. Είτε με έναν ρομαντισμό που είναι ουτοπικός στην σημερινή πραγματικότητα.
Μπορεί να έχουν γίνει συζητήσεις κατά το μακρινό παρελθόν. Μπορεί να μην είναι άκαιρα ως επιλογή η ίδρυση μίας νέας σχολής στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας. Όμως, όσοι αντιδρούν με την ακύρωση της διαδικασίας δεν θα πρέπει να ξεχνούν πως το θέμα ανέκυψε πρόσφατα. Μετά την ανάδειξη των ατελειών και αστοχιών του νόμου Γαβρόγλου που αποφάσισε μέσα «σε ένα βράδυ» πως τα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας είναι «τόσο οργανωμένα» που με μεγάλη ευκολία θα ενσωμάτωναν το ακαδημαϊκό πρόγραμμα και τους φοιτητές των ΤΕΙ.
Προκύπτει λοιπόν το ερώτημα: Η σπουδή της πρυτάνεως για εκκίνηση της διαδικασίας ίδρυσης νομικής σχολής γιατί έγινε ως μέσο διαπραγμάτευσης για την αποδοχή της ενσωμάτωσης του ΤΕΙ Δ.Ελλάδος; Ποιος ο λόγος που δεν ανέκυψε το θέμα σε προγενέστερο χρόνο; Ας μην γελιόμαστε. Μπορεί με λάθος τρόπο να προχώρησε η νέα Κυβέρνηση στην ακύρωση προηγούμενου νόμου. Όμως, με εντελώς πρόχειρο και ερασιτεχνικό τρόπο ο κύριος Γαβρόγλου προχώρησε σε «κρυφομνημονιακή» υποχρέωση μείωσης των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Για όσους προτάσσουν έναν ψευτοπροοδευτισμό ως βάση υποστήριξης της ίδρυσης της Νομικής στην Πάτρα, έχω να επισημάνω τα εξής; Προοδευτικός δεν είναι εκείνος που αντιδρά σε κάθε κυβερνητική απόφαση. Προοδευτικός γίνεται κάποιος όταν αναγνωρίζει πως πρώτα πρέπει να έχει την οικονομική δυνατότητα ένα πανεπιστήμιο να περιφράσσει και να φυλάσσει τον χώρο του και μετά να συζητά για νέες σχολές. Όταν αντιλαμβάνεται πως οι φοιτητική εστία δεν μπορεί να θυμίζει εγκαταλελειμμένα κτήρια. Ο φοιτητής – για τον προοδευτικό πολίτη – έχει δικαίωμα σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο διαβίωσης που οφείλει το πανεπιστήμιο και η πολιτεία να παρέχει. Προοδευτικός είναι κάποιος που επιδιώκει να έχει εικόνα για την υποχρηματοδότηση της έρευνας και την αδυναμία ουσιαστικής ανάπτυξης της διασύνδεσης του πανεπιστημίου με την πραγματική οικονομία. Όταν επιτέλους επιθυμήσει πραγματικά την ουσιαστική διασύνδεση του Πανεπιστημίου με την κοινωνία της Πάτρας και της Αχαΐας αλλάζοντας πρακτικές που το θέλουν να αναπτύσσει την σχέση αυτή μέσα από συναυλίες και εκδηλώσεις για το θεαθήναι.
Το αυτοδιοίκητο των πανεπιστημίων –που είναι το ουσιαστικό ζητούμενο- δεν αναδεικνύεται με κορώνες και επικοινωνιακά τεχνάσματα. Αναδεικνύεται με δουλειά και προγραμματισμό ετών. Αυτή θα έπρεπε να ήταν η πρώτη προτεραιότητα της Πρυτάνεως. Όμως, αν υποθέσουμε πως η αποδοχή της ενσωμάτωσης του ΤΕΙ έγινε εν μέσω διαπραγμάτευσης για την ίδρυση της Νομικής σχολής, τώρα που αυτό δεν υφίσταται ως επιλογή υπάρχει δυνατότητα της πρυτάνεως να διαπραγματευθεί για καλύτερες συνθήκες ενσωμάτωσης του ακαδημαϊκού προγράμματος των ΤΕΙ. Για έναν προοδευτικό η ενσωμάτωση απαιτεί μελέτη, ανάλυση και προγραμματισμό προς όφελος των φοιτητών. Η κατάργηση σχολών όπως της λογιστικής δεν αναδεικνύει καμία από τις παραπάνω παραμέτρους.
Καθίσταται σαφές πως οι περισσότεροι που υποστηρίζουν την ίδρυση της Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας διακατέχονται από ρομαντισμό και αγνή προσέγγιση ενός θετικού δεδομένου για το πανεπιστήμιο. Χάνεται όμως η ουσία των προβλημάτων της ανώτατης παιδείας στην χώρα μας όταν κάποιοι επιλέγουν να κρύψουν την ανεπάρκειά τους μέσα σε στοχευμένες διεκδικήσεις. Ας ξυπνήσουμε λοιπόν όσοι σκεπτόμενοι και μέσα από τον προοδευτισμό που διακρίνει έναν έκαστο, ας διεκδικήσουμε το αυτονόητο. Διάλογο ουσίας για τον ρόλο που πραγματικά πρέπει να παίξει το Πανεπιστήμιο στην κοινωνία της Πάτρας και τον τρόπο που η Αχαΐα μπορεί να διασυνδεθεί καλύτερα με το Πανεπιστήμιο προς όφελος των παιδιών μας.
