Την καρδιά του, για τον Δήμο Δυτικής Αχαΐας, στις δυνατότητες του οποίου πιστεύει, ανοίγει στην «Π» ο αναξάρτητος δημοτικός σύμβουλος Χρήστος Φιλιππόπουλος, λίγους μήνες πριν τη διεξαγωγή των δημοτικών εκλογών, στις οποίες δεν έχει ακόμα καταλήξει σε ποια παραταξιακή στέγη θα βρεθεί, αν τελικά συνεχίσει την αυτοδιοικητική του πορεία.
Μας μιλά για ένα Δήμο με πολλά συγκριτικά πλεονεκτήματα, σε σύγκριση με όμορους, που αν κανείς τα επεξεργαστεί και τα αξιοποιήσει σωστά, θα μπορέσει να γίνει ζωντανός, να δώσει πολλά στο πολίτη του, τον επισκέπτη, τον επαγγελματία, τον αγρότη, και σ’ όλες τις κοινωνικές ομάδες.
«Ετσι θα’ ναι ο τόπος που αξίζει να ζεις» τονίζει και μας παραθέτει τους μοχλούς ανάπτυξης:
-Το στρατιωτικό και πολιτικό Αεροδρόμιο Αράξου, με την κοινή απαίτηση δήμου και φορέων να εξυπηρετεί εσωτερικές πτήσεις για εξυπηρέτηση φοιτητών, επαγγελματιών και τουριστών, αλλά και μεταφοράς προϊόντων ή διαφόρων άλλων φορτίων.
- Η τεράστια ακτογραμμή, με όμορφες παραλίες, ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις και υψηλή παροχή υπηρεσιών, αφού όμως ο δήμος μπορέσει να παρέχει δρόμους βατούς προς τις ακτές, ευταξία, καθαριότητα κι όχι σκουπίδια.
- Η εύφορη αγροτική γη, η κτηνοτροφία, και η αλιεία, με τον δήμο να βοηθά με τεχνική υποστήριξη, με γραφείο γεωργικής ανάπτυξης, καταρτισμένο επιστημονικό προσωπικό, ώστε να δίνει λύσεις. Στα ορεινά απαιτούνται λιμνοδεξαμενές και μικρά φράγματα για ανάπτυξη της καλλιεργήσιμης γης, όπως και σύνδεση της παραγωγής με τον τουρισμό, ιδρύματα και ινστιτούτα έρευνας.
- Η βιομηχανική περιοχή στην οποία απασχολούνται πολλοί εργαζόμενοι και πρέπει η Τοπική Αυτοδιοίκηση να συμμετέχει ανταποδοτικά, στο σχεδιασμό σύνδεσης με τον Προαστιακό κ.ά.
- Ο ΧΥΤΑ, με σεβασμό στο περιβάλλον και όχι με απόβλητα να διαφεύγουν στο περιβάλλον και στον υδροφόρο ορίζοντα.
- Οι ιερές Μονές, το Τείχος Δυμαίων τα θερινά ανάκτορα Παλαιολόγων, ο αρχαιολογικός χώρος Πορτών, με την επιδίωξη ο θρησκευτικός τουρισμός, ως εναλλακτική μορφή, ν’ αναπτυχθεί παράλληλα με τον ψυχαγωγικό τουρισμό όπου είναι και ο πιο μαζικός.
- Το αστικό κέντρο και τα όμορφα χωριά, με κάτι το διαφορετικό, όπου ο δήμος πρέπει να στόχεύσει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, με καλύτερα δίκτυα μεταφορών, ύδρευσης, αποχέτευσης, διαχείρισης απορριμμάτων, φωτισμού κ.ά.
«Εθεσα τα πλεονεκτήματα του δήμου, αλλά υπάρχουν κι άλλα αρκετά που εμείς οι πολίτες, εάν ενεργοποιηθουμε με κοινό όραμα, τότε αυτά θ’ αποτελέσουν τη γέφυρα για μετάβαση σ’ ένα καλύτερο αύριο για εμάς και τα παιδιά μας» καταλήγει.
