Ένα πρόσωπο… Δυο χαρακτηριστικά μάτια , ένα χαμόγελο και μια ψυχή γεμάτη λαχτάρα…
Με την ελπίδα ότι κάποιος μπορεί να αναγνωρίσει στο πρόσωπο του έναν άνθρωπο που του μοιάζει, ώστε να ξεθαφτεί το μεγάλο μυστικό της ζωής του, ο Μέριλ Τζένκινς κάθισε στον καναπέ του «Τούνελ».
Η ιστορία του συγκίνησε ιδιαίτερα τους τηλεθεατές. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής, φίλοι του «Τούνελ» έδωσαν σημαντικές πληροφορίες για μια γυναίκα που την ίδια εποχή που γεννήθηκε και εκείνος, άφησε ένα παιδί σε εκκλησία της Πάτρας. Μέσα στη νύχτα οι συγγενείς της, άρχισαν να ψάχνουν για μαρτυρίες προκειμένου να βοηθήσουν.
Άλλος τηλεθεατής έστειλε φωτογραφία ενός άνδρα που μοιάζει στον Μέριλ και ζει στην Πάτρα.
Οι πληροφορίες αυτές μαζί με άλλες, θα ερευνηθούν για να διαπιστωθεί αν πρόκειται για βιολογικούς συγγενείς του Μέριλ, που εδώ και χρόνια αναζητά διακαώς.
Ο Μέριλ που ζει στο Σαιντ Λούις του Μιζούρι, βρέθηκε στην Αθήνα με την ομάδα των ερευνητών από τις ΗΠΑ. Ανάμεσα τους και η Έλεν που βρήκε συγγενείς στην ίδια εκπομπή.
Βρέφος στα σκαλιά της εκκλησίας…
Ο Μέριλ γεννήθηκε πιθανά στις 11 Νοεμβρίου του 1954.
Αφέθηκε στα σκαλιά του Ιερού Ναού Παντάνασσας την Παρασκευή 26 Νοεμβρίου του 1954, κοντά στα Ψηλά Αλώνια στην Πάτρα. Ήταν περίπου 15 ημερών. Πάνω του είχε ένα σημείωμα που έγραφε πως είναι βαφτισμένος και τον λένε Μήτσο. Είχε ακόμα δύο λευκά πουκαμισάκια και πανάκια κομμένα σε λωρίδες.
Μέσω του Γ΄ Αστυνομικού τμήματος Πάτρας μεταφέρθηκε στο Δημοτικό Βρεφοκομείο της πόλης ως αγνώστων στοιχείων. Εκεί του έδωσαν το επώνυμο Δημητρίου και αριθμό μητρώου 10719.
Λίγο καιρό αργότερα υιοθετήθηκε από ένα ζευγάρι Αμερικανών και ταξίδεψε για την Αμερική.
Ο γιος του, οι εγγονές του και οι φίλοι του που παρακολουθούν εδώ και χρόνια αυτή την αγωνιώδη προσπάθεια του να μάθει κάτι για την βιολογική του οικογένεια, ελπίζουν αυτή τη φορά η τύχη να του χαμογελάσει και να βρει την αλήθεια για τη ζωή του 64 χρόνια μετά…
