Κράτος δεν είναι οι δημόσιες υπηρεσίες

Θα επαναλάβω εκ νέου πως είναι καιρός να δούμε πολιτικά τον Νομό μας και την προοπτική του στον τομέα της μείωσης της ανεργίας και της ανάπτυξης. Δεν πρέπει να παραβλέπουμε όμως το γεγονός πως το πρόβλημα είναι Εθνικό.  Όλοι οι πολιτικοί «μαθαίνουν» σιγά σιγά τι κρύβεται πίσω από τον όρο ανάπτυξη και επενδύσεις. Οι περισσότεροι όμως δυστυχώς εκτιμούν πως ως όρος είναι κάτι «εξωτικό» αναμένοντας να έλθει από εξωτερικές παρεμβάσεις. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι καμία αξιόλογη επένδυση δεν θα έρθει από το εξωτερικό όσο εμείς οι ίδιοι δεν επενδύουμε στην πατρίδα μας.  Κανένας ξένος δεν θα φέρει τα χρήματά του εδώ όσο εμείς πάμε τα δικά μας εκεί.

 

 

Κάποιοι κάνουν λόγο για μειώσεις του κόστους παραγωγής. Το δυσβάστακτο κόστος μιας Ελληνικής επιχείρησης όμως δεν είναι αυτό των εργαζομένων της.  Είναι ό,τι δραστηριοποιείται στην Ελλάδα.  Σε μια χώρα όπου η πολιτεία δεν σχεδιάζει και αναιρεί τις αποφάσεις τις.  Όπου η αποκεντρωμένη διοίκηση δεν μπορεί να δώσει λύσεις σε μείζωνα προβλήματα, αλλά μπορεί να προσθέσει σε αυτά που έχει κάθε υποψήφιος επενδυτής.  Όπου για να πάρεις μια άδεια πρέπει να μάθεις στον υπάλληλο την νομοθεσία.  Όπου το φορολογικό σύστημα παραμένει εξαρτημένο από τον έφορο.  Όπου οι όροι της αγοράς είναι άνισοι και ευνοούν όσους έχουν πρόσβαση στο κεντρικό κράτος.  Όπου οι τράπεζες δεν γνωρίζουν να δίνουν δάνεια με αξιοκρατικά κριτήρια, ευνοούν αυτόν που έχει χρήματα και όχι αυτόν του έχει καλές ιδέες και όπου τα δικαστήρια παίρνουν καιρό να πάρουν αποφάσεις. Αυτά σαν μία γενική θεώρηση.

 

Η ανάπτυξη, και άρα η δημιουργία θέσεων εργασίας, σε ένα παγκοσμιοποιημένο σύστημα απαιτεί πολιτική και οικονομική σταθερότητα, ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον και επένδυση στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας. Όχι δογματισμούς και κομματικές αγκυλώσεις σαν αυτές που βιώσαμε τους τελευταίους μήνες. Η διαμόρφωση περιβάλλοντος μείωσης της ανεργίας έχει να κάνει και με εμάς. Εχει να κάνει με την ανάγκη να βιώσει ο πολίτης πως η ανάταξη της οικονομίας δεν θα έλθει με ευχολόγια και ουτοπικές εξαγγελίες όπως αυτές της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

 

Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος έμαθε να αποφεύγει να διαμορφώσει πολιτικές ουσίας. Επαναπαύεται ακόμα και σήμερα στις εύκολες λύσεις: τα χρήματα θα έρθουν από έξω.  Το νέο πρόγραμμα ανάπτυξης όμως που επεξεργαζόμαστε στο ΠΑΣΟΚ ξεκινάει από μια άλλη παραδοχή.  Ότι για να φτιάξουμε την οικονομία μας πρέπει πρώτα να φτιάξουμε το κράτος μας. 

Αν δεν αντιμετωπίσουμε τις δομικές δυσλειτουργίες του κράτους, την απουσία κανόνων που τηρούνται από όλους και την έλλειψη διαφάνειας θα είμαστε καταδικασμένοι να δεχόμαστε τα μέτρα των δανειστών μας.  Και αυτά δεν λύνουν το πρόβλημα.  Απλά το μεταθέτουν.  Κράτος όμως δεν είναι οι δημόσιες υπηρεσίες. Κράτος είναι οι Δήμοι και οι Περιφέρειες. Κράτος είναι οι Δημόσιοι Οργανισμοί. Κράτος είναι αυτό που επαναπαυόταν χρόνια τώρα στην εύκολη ρευστότητα και ρουσφετολογική προσέγγιση του συστήματος. Ο πολίτης όμως αναζητά ειλικρίνεια πλέον και ουσία στην καθημερινότητά του. Αναζητά την πραγματική ανανέωση του πολιτικού συστήματος και όχι την τοποθέτηση «ταμπελών» ανανέωσης ή την εγκάθετη προσαρμογή προσώπων με την επίφαση της ανανέωσης.