ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΡΟΥΠΑ
ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ
Mε χαρά δεχθήκαμε την ανακοίνωση για την πρώτη πτήση Θεσσαλονίκη-Πάτρα-Θεσσαλονίκη. Κάποια κινητικότητα εν μέσω στασιμότητας και διαχρονικής απάθειας για το πώς πρέπει ο Νομός μας να οργανωθεί για να αναδειχθεί ως τουριστικός προορισμός. Όμως πηγαίνοντας-απ τον καρόδρομο Πατρών-Πύργου- το Σάββατο στα Νιφορεικα για να περάσω το Σαββατοκύριακο με την οικογένειά μου, με κατέλαβε μία θλίψη για το πώς μία τεράστια ακτογραμμή με ποικιλία ομορφιάς και τοπίου είναι σαν να μην υπάρχει.
Μόνον» εμείς και εμείς» οι Αχαιοί γνωρίζουμε τον πραγματικό πλούτο της περιοχής μας. Πλούτος που μένει ως φυσικό κάλλος μόνον, καθώς από πλευράς τουριστικού συναλλάγματος λίγα αναμενόντουσαν. Ακόμα λιγότερα αναμένονται τώρα που πέντε μήνες μετά τις εκλογές η κρίση διώχνει όσους είχαν στον σχεδιασμό τους την χώρα μας. Αρκεί να μιλήσει κανείς για λίγο με τους ξενοδόχους για να διακρίνει τον προβληματισμό και την αγωνία τους για το πώς θα κυλήσει η φετινή περίοδος. Όταν δεν η συζήτηση συνεχίζεται για τους λόγους που και στο κομμάτι του τουρισμού η Αχαία υστερεί, οι τοποθετήσεις περιστρέφονται γύρω από το αυτονόητο. Διαχρονική ανυπαρξία σχεδιασμού και ενδιαφέροντος από τους πολιτικούς φορείς για δομημένο πρόγραμμα και αποτελεσματική διαχείριση του προγράμματος. Όμως δεν μπορεί να μην προβληματισθούμε για το αν και η ιδιωτική πρωτοβουλία έκανε όλα όσα της αναλογούσαν.
Προφανώς είναι θέμα προτεραιοτήτων. Όμως εκτιμώ πως η Δυτική Ελλάδα, η Αχαια ειδικότερα, έχει σοβαρότερα προβλήματα που δεν λύνονται με συσκέψεις και ευχολόγια γενικού περιεχομένου. Συσκέψεις για τον μελλοντικό αγωγό φυσικού αερίου όταν δεν υπάρχει δρόμος που να συνδέει την Κόρινθο με την Πάτρα. Όταν δεν υπάρχει σιδηροδρομικό δίκτυο. Όταν υπάρχει ένα λιμάνι στην Πάτρα που ουδείς γνωρίζει επί της ουσίας ποιόν ρόλο υπηρετεί προς την κατεύθυνση της ουσιαστικής ανάπτυξης. Όταν όμοροι Δήμοι αδυνατούν εδώ και δεκαετία να συμφωνήσουν πώς να διαχειρισθούν τα απόβλητά τους.
Είναι καιρός η Περιφέρεια πρωτίστως να αναλάβει συντονιστικό ρόλο πρωτοβουλιών ουσίας. Δεν αρκεί η συμμετοχή στο Μεσογειακό όργανο για την θεωρητική «διεθνοποίηση» της περιοχής στο διοικητικό πεδίο. Όσο καλές να είναι οι προθέσεις της Περιφέρειας κινείται στην σφαίρα του διεκπεραιωτή ιδεών αντί να δρομολογεί δικές της προτάσεις και να επιβλέπει την υλοποίηση. Εκτιμώ πως η περιφέρεια πρέπει να ενεργοποιηθεί με άλλο τρόπο από αυτόν με τον οποίο “πολιτεύεται” μέχρι σήμερα. Πρέπει να λαμβάνονται στρατηγικές αποφάσεις και να γίνεται σχεδιασμός επί της ουσίας και όχι απλή …παρακολούθηση. Τώρα που η κρίση μπορεί να οδηγήσει σε απρόβλεπτες εξελίξεις είναι καιρός οι φορείς να αναλάβουν πρωτοβουλίες σε τομείς όπου η αλλαγή κατεύθυνσης μπορεί να φέρει άμεσα αποτελέσματα.
