“Από τις αγαπημένες συσκευές των επαρχιωτών φοιτητών και των εργένηδων ( κυρίως ) [ Δεκαετία του ’70 και του ΄80 ]. Διέξοδο στην ( μερική ) επικοινωνία, γιατί αν ήθελες να βρεις κάποιον, που και αυτός δεν είχε τηλέφωνο ( το σύνηθες στον κύκλο μας ) , έπρεπε να πας σπίτι του ( Δηλαδή π.χ από τα Πατήσια στο Παγκράτι και αν τον έβρισκες καλώς .. ). Ήθελες να έχεις «μπάρμπα» Υπουργό και άνω για να αποκτήσεις τηλέφωνο. Σήμερα απέκτησα ( ως συλλέκτης ) αυτή την συσκευή”, το “τσιμπήσαμε” τον φίλο και συντοπίτη Κώστα Νιφορόπουλο (ΦΩΤΟ ΚΑΤΩ) και φυσικά έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Και για όσους έζησαν εκείνη την εποχή, αλλά και για τους νεότερους που θα δουν τη συσκευή και θα… “τρομάξουν”!
