Είναι προφανές πως μετά το σοκ του lock down (που στέφθηκε βέβαια από απόλυτη επιτυχία στο υγειονομικό σκέλος) η ελληνική κοινωνία και η οικονομία προσπαθούν να ξαναβρούν το βηματισμό τους, σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητα και δυσκολίες…
Σε αυτή την προσπάθεια πιστεύω πως καθοριστικό ρόλο θα παίξουν οι τοπικές κοινωνίες και οι πρωτοβουλίες που θα αναπτύξουν, προκειμένου να έλθει η πολυπόθητη “φυγή προς τα εμπρός”. Το έχουμε δει το μοντέλο να δουλεύει με εντυπωσιακά αποτελέσματα σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.
Όπου οι τοπικές κοινωνίες, οι φορείς, οι αιρετοί και οι όποιες άλλες υγιείς δυνάμεις μιας περιοχής κατάφεραν να ενώσουν δυνάμεις και να συνεννοηθούν, να εντοπίσουν και να αναδείξουν τα συγκριτικά τους πλεονεκτήματα, τα αποτελέσματα είναι όντως εντυπωσιακά!!! Η προώθηση των τοπικών προϊόντων, η ανάδειξη της φυσικής ομορφιάς ενός τόπου, της ιστορίας και του πολιτισμού του, η αξιοποίηση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της περιοχής και πολλά ακόμη, αποτελούν κομμάτια ενός παζλ που εφόσον συμπληρωθεί και “συσκευαστεί” σωστά, είναι βέβαιο πως θα οδηγήσει στην παραγωγή επιπλέον πλούτου σε τοπικό επίπεδο. Σε οικονομική ανάπτυξη της περιοχής και ευημερία των ανθρώπων..
Κατά τη γνώμη μου δυο είναι οι βασικές παράμετροι που συμβάλλουν καθοριστικά σε αυτήν την κατεύθυνση. Πρώτον, δεν είναι δυνατόν στην εποχή μας και υπό αυτές τις συνθήκες να τα περιμένουμε και να τα απαιτούμε όλα από το κράτος των Αθηνών (να με συμπαθάς αγαπητέ Δήμαρχε Πατρέων αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα, όσο κι αν …ο Περισσός έχει άλλη άποψη)!!! Το κράτος πολύ λίγα πράγματα μπορεί να κάνει λόγω συνθηκών και δομών και νοοτροπιών.. Δεύτερον και ίσως πιο σημαντικό (αλλά και πολύ πιο δύσκολο), να μπορέσει στις τοπικές κοινωνίες το “εμείς” να υπερισχύσει των πολλών μικρών στην πραγματικότητα, τεράστιων όμως στο μυαλό διαφόρων τοπικών παραγονταίων, “εγώ”!!! Γιατί μόνο έτσι θα μπορέσει να γίνει πράξη η απαραίτητη σύνθεση, που θα δώσει το ποθητό αποτέλεσμα.
Σύνθεση που θα βάλει στην άκρη κομματικές γραμμές, προσωπικές εμπάθειες και αγκυλώσεις και θα αξιοποιήσει δημιουργικά όλες εκείνες τις δυνάμεις που μπορούν (λόγω γνώσης, εμπειρίας, διαδρομής) και θέλουν να συνεισφέρουν στην κοινή προσπάθεια.. Ο άλλος δρόμος είναι γνωστός δεκαετίες τώρα και τα τραγικά αποτελέσματα γνωστά, αυτά ζούμε και χωρίς την πανδημία και τις συνέπειες της, χορτάσαμε “σωτήρες” και “μεγαλοπαράγοντες”. Μπορούμε άραγε αλλιώς;;; Για να είμαι ειλικρινής (και κρίνοντας από νοοτροπίες και συμπεριφορές που βλέπω πως καλά κρατούν) δεν είμαι ιδιαίτερα αισιόδοξος και πολύ θα χαρώ αν πέφτω έξω..
Εύχομαι ειλικρινά να διαψευστώ από τις εξελίξεις και να δούμε όλοι μας αυτή τη ζωτικής σημασίας αλλαγή νοοτροπίας, την οποία αφού δεν κατάφερε δεκαετίες τώρα να επιβάλλει η κοινή λογική, μακάρι τώρα να επιβάλλει η ανάγκη των καιρών!!! Αν θέλουμε να μπορούμε να κοιτάμε τα παιδιά μας στα μάτια και να τους εξασφαλίσουμε συνολικά ένα καλύτερο μέλλον!!!
*Ο Τρύφωνας Παχής είναι σύμβουλος επικοινωνίας και marketing, πτυχιούχος του State University of New York at Buffalo (School of Economics) και έχει διατελέσει Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Πατρέων και επί σειρά ετών μέλος του ΔΣ του Επιμελητηρίου Αχαΐας..
