Το μοναδικό στο είδος του στον κόσμο, φεστιβάλ, που πριν από 13 χρόνια, λόγω του «Έτους Μότσαρτ» και με τη δική του συνεργασία, είχε βρει μιμητές σε Πράγα, Βερολίνο και Τόκιο, πραγματοποιείται από την ίδρυση του στην πλατεία μπροστά στο επιβλητικό, γοτθικού ρυθμού, δημαρχείο της αυστριακής πρωτεύουσας, το μεγαλύτερο δημαρχείο στην Ευρώπη.
Η Πλατεία του Δημαρχείου μετατρέπεται σε θερινό κινηματογράφο, με σχεδόν 6.000 θέσεις και ελεύθερη είσοδο, που πλαισιώνεται από δεκάδες ταβέρνες -μεταξύ των οποίων και μία ελληνική- μπιραρίες και καφενεία, που προσφέρουν 26 διαφορετικά είδη κουζίνας και γεύσεις από όλο τον κόσμο.
«Όποιος θέλει να γνωρίσει το πώς η Βιέννη ζει, σφύζει, απολαμβάνει και ενώνει ανθρώπους από ολόκληρο τον κόσμο, μπορεί να το βιώσει εντυπωσιακά στην Πλατεία του Δημαρχείου, όπου συναντιούνται υψηλό πολιτιστικό επίπεδο με ασύγκριτη ποιότητα ζωής και μοναδικές απολαύσεις», τονίζει σε σημερινή αποτίμησή του για το φετινό Φεστιβάλ ο δήμαρχος και τοπικός κυβερνήτης του ομόσπονδου κρατιδίου της Βιέννης, Μίχαελ Λούντβιγκ.
Η εφετινή έναρξη του Φεστιβάλ είχε γίνει με απευθείας μετάδοση στην γιγαντοοθόνη του, της παράστασης της «Αΐντα» από την ξακουστή Κρατική Όπερα Βιέννης, η οποία εφέτος γιορτάζει τα 150 χρόνια της και σε αυτή την επέτειο ήταν αφιερωμένο το μεγαλύτερο μέρος της εφετινής διοργάνωσης του Φεστιβάλ.
Στις 65 ημέρες διάρκειας του παρουσιάστηκαν, μεταξύ άλλων, δεκάδες παραγωγές κινηματογραφημένων μεγάλων παραστάσεων από φημισμένα λυρικά θέατρα και αίθουσες συναυλιών του κόσμου, που, με την πλέον σύγχρονη τεχνική εικόνας και ήχου, προβάλλονταν στην τεράστια γιγαντοοθόνη στην πρόσοψη του δημαρχείου.
Τουλάχιστον μία βραδιά κάθε εβδομάδα, το Φεστιβάλ απευθυνόταν περισσότερο στη νεολαία, παρουσιάζοντας κινηματογραφικές παραγωγές από διεθνείς συναυλίες σύγχρονης μουσικής, ενώ τις πρωινές ώρες των Σαββατοκύριακων πραγματοποιούνταν στην πλατεία του δημαρχείου, επίσης δωρεάν, ζωντανές συναυλίες μουσικής τζαζ και ποπ.
Επίσης, κάθε Παρασκευή στο πάρκο του Δημαρχείου προβάλλονταν αγαπημένες παιδικές όπερες και μουσικές παραγωγές για παιδιά μεταξύ 6 και 14 ετών, ενώ, νωρίτερα, από το μεσημέρι, προσφέρονταν διαδραστικά παιδικά προγράμματα.
Οι προβολές στην Πλατεία του Δημαρχείου άρχιζαν μετά τη δύση του ηλίου, και, καθώς πολλές από τις ταινίες-παραστάσεις διαρκούσαν τρεις και τέσσερις ώρες, το τέλος τους ήταν αρκετές φορές μετά τα μεσάνυχτα, ενώ, λαμβάνοντας υπόψη πως πολλοί θεατές παρέμεναν στις ταβέρνες, στις μπιραρίες και στα καφενεία της πλατείας, το «λαϊκό μουσικό πανηγύρι» τελείωνε τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας.
Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ
