Του Δ. Σ. Αβραμίδη*
Στην Κάτω Αχαΐα συμβαίνουν θαύματα. Το τελευταίο και πλέον εντυπωσιακό είναι το εξής:
Μέσα σε μια εβδομάδα πέντε άνθρωποι, ο Άγγελος Καραντζάς, ο Τάσος Βερόπουλος, ο Ανδρέας Μπουχέλος, ο Κώστας Ταπεινός και ο Ηλίας Καμπέρος δέχθηκαν την επίσκεψη του Αγίου Πνεύματος και είχαν την ίδια ακριβώς επιφοίτηση.
Ξύπνησαν ένα πρωί με την ίδια σκέψη. Ο Σπύρος Μυλωνάς έχει παραβιάσει τις αρχές και τις αξίες της παράταξης που ο ίδιος ίδρυσε και συνεπώς δεν μπορούν πια να συνεργάζονται μαζί του. Έγιναν ανεξάρτητοι. Μέσα σε λίγες ημέρες και οι πέντε τους.
Στη συνέχεια ο καθένας τους κάθισε και έγραψε μια επιστολή. Παρότι πρόκειται για διαφορετικούς ανθρώπους, έγραψαν την ίδια επιστολή. Με τα ίδια επιχειρήματα, με τις ίδιες φράσεις, το ίδιο στυλ, την ίδια επιχειρηματολογία. Θα έλεγε κανείς ότι οι επιστολές τους γράφτηκαν από το ίδιο χέρι.
Πράγματι, γράφτηκαν από το ίδιο χέρι και γι’ αυτό μοιάζουν τόσο πολύ μεταξύ τους. Γράφτηκαν από το χέρι του Αγίου Πνεύματος που τους επισκέφθηκε. Έτσι συμβαίνει με τις επιφοιτήσεις και τα θαύματα.
Ως γνωστόν, το Άγιο Πνεύμα έχει πολλές δουλειές. Με αποτέλεσμα να μην είναι ιδιαιτέρως αναλυτικό όταν επισκέφθηκε τον καθένα από τους πέντε. Τους είπε λοιπόν ότι ο Μυλωνάς παραβίασε τις αρχές και τις αξίες της παράταξης, δεν τους εξήγησε όμως ποιες αρχές και αξίες παραβιάστηκαν.
Ίσως να υπέθεσε ότι αυτή τη δουλειά θα την έκαναν μόνοι τους. Θα πρόσθεταν δηλαδή οι ίδιοι μερικά παραδείγματα, ο καθένας τα δικά του. Ποιες αρχές και αξίες παραβιάστηκαν, πότε, που και πως. Έστω ένα περιστατικό, ένα γεγονός, που να τεκμηριώνει την παραβίαση.
Όμως τίποτε, δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά στις πέντε επιστολές. Άκρα του τάφου σιωπή. Με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει πραγματική συζήτηση.
Αλλά έτσι συμβαίνει με το Άγιο Πνεύμα. Δεν πιάνεις την κουβέντα μαζί του. Μπορείς όμως να πιάσεις την κουβέντα με τους πέντε. Οι οποίοι καλούνται να συμπληρώσουν τα κενά των επιστολών τους και να θεμελιώσουν με παραδείγματα τον ισχυρισμό που εξαπέλυσαν. Για είναι δυνατή και η πιθανή αντίκρουσή του.
Αρχές και αξίες. Ωραίες, ευγενικές λέξεις. Υποδηλώνουν υψηλό φρόνημα. Ανθρώπους πιστούς, αφοσιωμένους στο καθήκον.Λέξεις που συχνά κρύβουν άλλες προθέσεις και σχεδιασμούς, πολύ πιο πεζούς, πολύ πιο ιδιοτελείς. Προθέσεις που αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθούν με το ονοματεπώνυμό τους. Διότιμεγάλοι άνθρωποι είμαστε και όλοι γνωρίζουμε αυτό που αποσιωπούν οι πέντε και που το κρύβουν πίσω από δήθεν αρχές και αξίες.
Για την ώρα σταματάω εδώ. Πρώτα όμως οφείλω μια εξομολόγηση. Είχα κι εγώ το δικό μου ενύπνιο. Με επισκέφθηκε το φάντασμα του σπουδαίου ηθοποιού Πήτερ Ουστίνοφ. Και μου επανέλαβε μια αγαπημένη του φράση. «Όταν ακούτε μεγάλα λόγια για τη σημαία», μου είπε «το πρώτο που θα ρωτάτε είναι ποια χέρια την κρατάνε».
Τι ακριβώς εννοούσε δεν έχω μπορέσει ακόμα να το καταλάβω.
(* Ο Δ. Σ. Αβραμίδης είναι δημοσιογράφος και εργάζεται στο Γραφείο Τύπου του Δήμου Δυτικής Αχαϊας)
