Γλυκό μελιτζανάκι
Γράφει ο οικονομολόγος – φοροτεχνικός και διαχειριστής της ομάδας ΡΙΟΛΟΣ, Κώστας Νιφορόπουλος:
Η Φωτεινή Γεωργοπούλου, μας θύμισε τις γεύσεις των παιδικών μας χρόνων, εκείνα τα βάζα με τα γλυκά του κουταλιού, που μια μικρή αφορμή ζητά το μυαλό και η γλώσσα μας, να τα θυμηθεί : Βύσσινο Τριαντάφυλλο Συκαλάκι Κυδώνι Σταφύλι Μελιτζανάκι Νεράντζακι.
Η Φωτεινή Γεωργοπούλου με καταγωγή από τον Ριόλο, δήλωσε : «Είμαι πολύ χαρούμενη με τον έπαινο μου, για την συμμετοχή μου με συνταγή. ” παραδοσιακό γλυκό μελιτζανάκι” στο Συλλεκτικό βιβλίο τής Unesco club of the Department of Piraeus and Islands . Ευχαριστώ ιδιαιτέρως την κ Θωμαή Μαλουνα Δροσατου,για την παρότρυνση . Αναμένω με χαρά την επίσημη παρουσίαση του βιβλίου και τις βραβεύσεις με συνοδεία των χορευτικών μας φυσικά….». Φωτεινή πάντα Άξια και Δημιουργική!
Το γλυκό του κουταλιού χαρακτηρίζεται ως ένα αμιγώς ελληνικό γλυκό, του οποίου οι ρίζες καταλήγουν στην απώτερη αρχαιότητα. Βέβαια για την εποχή εκείνη, που δεν υπήρχε η ζάχαρη, το κύριο γλυκαντικό ήταν το μέλι. Έτσι οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαχναν ένα γλυκό με κυδώνια τα οποία έβραζαν μέσα στο μέλι το οποίο είχε την ονομασία «μελίμηλον«. Η ζάχαρη ήταν δημιούργημα των Αράβων οι οποίοι επεκτείνουν την καλλιέργεια του σακχαροκάλαμου απο την Μέση Ανατολή στη Μεσόγειο. Από το σακχαροκάλαμο δημιουργούν ζάχαρη η οποία είναι ένα ακριβό εξαγώγιμο προϊόν το οποίο μπαίνει στην αγορά του Βυζαντίου κατά την περίοδο των Κομνηνών, (11ος αιώνας) αλλά πωλείται σαν φάρμακο, σε πολύ υψηλή τιμή. Η αυτοκρατορική αυλή και οι ηγούμενοι των μεγάλων μοναστηριών παρόλα αυτά έχουν τη δυνατότητα να το προμηθεύονται. Έτσι δημιουργούνται γλυκίσματα πολυτελείας. Τα γλυκά του κουταλιού έχουν τις ρίζες τους σ’ αυτή την εποχή. ( Πηγή : https://greekcultureellinikospolitismos.wordpress.com/2018/05/ )
Χρήστος Μπαλούκος – Πίνακας Γλυκό του κουταλιού
