Ο ένας το έχει ρίξει στη λογοτεχνία, ο άλλος στην ποίηση, ένας άλλος σωτήρας στην ανάλυση των επιδόσεων των αθλητικών ομάδων, είναι και μερικοί που στα ρεπό τους ασχολούνται με την Αχαγιά με παροιμίες, μεταφορές και ό,τι άλλο συνοδεύει έναν πνευματώδη άνθρωπο… Είναι και κανά δύο που κυνηγάνε τους γεμάτους κάδους και τις χορταριασμένες γράνες. Άλλοι κουστουμάτοι φωτογραφίζονται με τους εκπροσώπους της Εκκλησίας για να τους ψηφίσει η μάνα μου και ο πατέρας μου και είναι και άλλοι που εύχονται “παγκόσμια ειρήνη”! Η μέχρι τώρα ανθρώπινη γεωγραφία του πολιτικού συστήματος στη Δυτική Αχαΐα, παλεύει τον σύγχρονο τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων και βγαίνει χαμένη. Ακόμα και οι πιο φανατικοί “εχθροί” του Αλεξόπουλου, αναγνωρίζουν ότι μέσα στις ελλείψεις, τα κενά και τις αντικειμενικές δυσκολίες της διοίκησης, οι πολίτες της Δυτικής Αχαΐας απέκτησαν πια άλλη οπτική για τον τόπο τους.
Πσιτ! Ποιος χάνει, ποιος κερδίζει
