Σε συνέχεια πρόσφατου ατυχήματος νεαρού φοιτητή θα ήθελα να εκφράσω την άποψη μου για το θέμα της συγκεκριμένης αστυνομικής βίας. Στη μεγάλη πλειοψηφία της η αστυνομία και όσοι την υπηρετούν , ακολουθούν εντολές της πολιτικής και υπηρεσιακής ηγεσίας και έχουν ως ρόλο την διασφάλιση της τάξης και της ασφάλειας του πολίτη και το πράττουν με απόλυτο σεβασμό στα δικαιώματα των πολιτών.
Όμως για το θέμα των κροτίδων κρότου και λάμψης και για τα δακρυγόνα θεωρώ ότι είναι απαράδεκτο να υφίστανται ως μέσο καταστολής ή και διασφάλισης της τάξης.
Επειδή στην ζωή μου και κυρίως από το 2008-2012 έχω βρεθεί σε δεκάδες πορείες αλλά και λόγω γραφείου και οικίας σε κεντρικό σημείο της Αθήνας έχω υποστεί την μεγαλύτερη δυνατή επιβάρυνση από δακρυγόνα (ακόμα και ληγμένα) από την υπέρμετρη και αναιτιολόγητη χρήση τους είτε ως συμμετέχων σε πορεία είτε ως εργαζόμενος είτε ως κάτοικος είτε ως περαστικός και θεωρώ επιβεβλημένο την πλήρη κατάργησή τους.
Η οιαδήποτε χρήση τους εναντίον πολιτών μαζί και με τις ανούσιες κροτίδες κρότου και λάμψης θα πρέπει οριστικά να απαγορευθεί.
Ειλικρινά δεν μπορείτε να φανταστείτε τι θα πει να εισπνέεις αυτό το δηλητήριο και να αισθάνεσαι πλήρη αποδιοργάνωση του συστήματός σου (η απλή μάσκα δεν κάνει απολύτως τίποτα) με αποτέλεσμα την σύγχυση, φυσική ζημία σε μάτια πνεύμονες κλπ αλλά και την ψυχολογική βία από το ίδιο το κράτος που πληρώνεις φόρους και υποτίθεται μεριμνά για σένα από τα χέρια κάποιων εικοσάχρονων παιδιών ντυμένων σαν χελωνονιντζακια.
Έχω βρεθεί σε καταστάσεις που ακόμα και μέσα στο σπίτι σου δεν μπορείς με κλεισμένες πόρτες και παράθυρα να μείνεις, καίγοντας κεριά για να εξουδετερωθεί εν μέρει το οξύ και περιμένοντας ένα φυσικό αεράκι μετά από ώρες να διασπαρεί η τοξικότητα. Αν έχεις δε και παιδιά τα πράγματα γίνονται εξόχως επικίνδυνα.
Στην περιφέρεια ευτυχώς η χρήση είναι περιορισμένη αλλά και εκεί έχει παρατηρηθεί. Θα βρεθεί ποτέ άραγε ο υπουργός ”προστασίας” του πολίτη που θα τολμήσει να συμφιλιωθεί επιτέλους με τους πολίτες ή όχι;
(Από ανάρτηση στο facebook)
