Ο σκηνοθέτης Θόδωρος Αδαμόπουλος έφυγε από τη ζωή το βράδυ της Τετάρτης (12/02) σε ηλικία 91 ετών.
Επρόκειτο για μία εξέχουσα προσωπικότητα του ελληνικού κινηματογράφου που συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρηση και την ανάδειξη της φιλμικής μας κληρονομιάς.
Ο Θόδωρος Αδαμόπουλος υπήρξε ο διευθυντής της Ταινιοθήκης της Ελλάδος επί δεκαετίες και μέχρι χθες πρόεδρος της Γενικής της Συνέλευσης, συνέβαλε αποφασιστικά στην συγκρότηση της κινηματογραφικής συλλογής της και πρωτοστάτησε στην αποκατάσταση ιστορικών ελληνικών βωβών ταινιών ανοίγοντας το δρόμο για την τεχνογνωσία της ΤτΕ στη διάσωση του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ πάλεψε μαζί με το Νίκο Κούνδουρο για να αποκτήσει η Ταινιοθήκη τη μόνιμη έδρα της στον Κεραμεικό και σταθερό κωδικό χρηματοδότησης, κάτι που δεν πρόλαβε να δει να υλοποιείται.
Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί αύριο Παρασκευή 14 Ιανουαρίου (3 μ.μ.), στην Αμάρυνθο (Βάθεια) στην Εύβοια, τη γενέτειρα της συζύγου του Τασίας Μπαλαρούτσου, όπου έχει ταφεί και η ίδια.
Ποιος ήταν ο Θόδωρος Αδαμόπουλος
Γεννήθηκε στον Σκληρό Μεσσηνίας. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Κινηματογράφου. Εργαζόταν από το 1964 στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος και διετέλεσε επί μακρόν Διευθυντής της Ταινιοθήκης ενώ μέχρι χθες κατείχε τη θέση του προέδρου της Γενικής Συνέλευσης του Ιδρύματος.
Το 1970 σκηνοθετεί μαζί με τον Ιάσονα Γιαννουλάκη το πρώτο σήριαλ της ελληνικής τηλεόρασης με τίτλο: «Το Σπίτι με τον Φοίνικα». Για τη μικρού μήκους ταινία του η «Η Ρόδα» έχει πάρει το Κρατικό Βραβείο Κινηματογράφου.
Στον κινηματογράφο εργάζεται σε διάφορες τομείς από το 1959. Για τον τομέα της συντήρησης, της αποκατάστασης και της διάδοσης της εθνικής φιλμικής μας μνήμης ασχολείται πάνω από πενήντα χρόνια.
Είναι ο πρώτος εξειδικευμένος στην Ελλάδα, στην επιστημονική αποκατάσταση και συντήρηση κινηματογραφικών ταινιών. Ακόμη, έχει λάβει μέρος σε πολλά ελληνικά και διεθνή συμπόσια και σεμινάρια ως ομιλητής και εκπαιδευτής με θέμα την αποκατάσταση και την συντήρηση των ταινιών και έχει γράψει πολλά άρθρα σε ελληνικά και ξένα κινηματογραφικά περιοδικά που σχετίζονται με τη αποκατάσταση, συντήρηση και διαχείριση της φιλμικής μνήμης.
Όπως σημειώνει η Αγλαΐα Μητροπούλου στο βιβλίο της «Ελληνικός Κινηματογράφος»:
«Δύο αδελφοί, οι Θόδωρος και Νίκος Αδαμόπουλος, ο πρώτος σκηνοθέτης και ο δεύτερος φωτογράφος, αιφνιδιάζουν ευχάριστα το κοινό, το 1964, με μια ταινία μικρού μήκους τη Ρόδα.
Ήταν μέρα χαράς, στα ξεχασμένα—από τους ανθρώπους της τέχνης και της πολιτικής—Ζαγοροχώρια, εφαρμόζοντας την τεχνική του σινεμά ντιρέκτ, πράγμα που δεν έγινε αντιληπτό από τους κριτικούς.
Διασώζει τις τελευταίες αναλαμπές μεγάλων ζωγράφων και γλυπτών: Θωμόπουλος, Τόμπρος, Σώχος, κάνει μια έρευνα πάνω στο έργο του Μανώλη Καλομοίρη, και σε συνεργασία με τη Μαρία Κομνηνού, πραγματοποιεί το 1974, την πρώτη κινηματογραφική έρευνα στον προεκλογικό χώρο, δίνοντας το πολιτικό πορτραίτο μιας από τις πιο νευραλγικές ελληνικές περιφέρειες, με το ντοκιμαντέρ Καβάλα 74».
Φιλμογραφία
Ντοκιμαντέρ και ταινίες μικρού μήκους:
Η Ρόδα, 1964
Ένας γύρος στην Πελοπόννησο, 1967
Τα κάστρα, 1972
Ζαγορίτικο πανηγύρι, 1973
Μιχάλης Τόμπρος, 1974
Αντώνης Σώχος, 1974
Επαμεινώνδας Θωμόπουλος, 1975
Μανώλης Καλομοίρης, 1975
Καβάλα 74, 1975
Νυχτερινό ψάρεμα, 1958
Ένα κορίτσι σε περιμένει, 1960
Εικόνες από την Ελλάδα του 20ου αιώνα, 2000
