Στην Ελλάδα της κρίσης αξιών ο απλος κόσμος δείχνει έμπρακτα την ευαισθησία του προσπαθώντας να βοηθήσει απο το υστέρημά του δινοντας τη δυνατότητα σε αυτον τον μικρούλη να ΖΗΣΕΙ.
Διάβασα οτι η νεα θεραπεία δεν εχει εγκριθεί ακόμα στην Ευρώπη γιατι δεν έχουν “ολοκληρωθεί οι μελέτες.”
“Δε κάνει η συγχορηγηση με τη θεραπεία που ηδη λαμβάνει ”
Μελέτες.
“Η θεραπεία ειναι εγκεκριμένη μόνο στην Αμερική απο το fda”.
Το ανώτατο υγειονομικό συμβούλιο έκρινε οτι στον μικρό δεν Πρέπει να χορηγηθεί η θεραπεία γιατί δεν εχει περάσει στην Ευρώπη τις μελέτες.
Αλήθεια στην Επιτροπή ποιος νευρολόγος μπορεί να λάβει την ευθύνη για να απορρίψει την εστω και πειραματική αυτή θεραπεία;
Μια στιγμή!!! Έκανα λάθος. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ νευρολόγος.
Αλήθεια καλέσατε τους θεράποντες ιατρούς του μικρού να αναπτύξουν την επιστημονική τους γνώση στο αντικείμενο; μάλλον Όχι.
Ακούστε λοιπόν κύριοι επειδή και εμείς μελέτες διαβάζουμε και με καρκινοπαθείς ασχολούμαστε οταν τα πράγματα γίνονται κρίσιμα οι μελέτες μπορουν να περιμένουν , οι ανθρωποι οχι.
Είναι ασέβεια και ηθικός ξεπεσμός να λες ότι δε στέλνεις εναν ασθενή για θεραπεία οταν η Κύπρος το εχει ηδη κάνει πολυ καιρό πριν χωρίς να υπολογίζει μελέτες.
Για μερικούς ο μικρός μπορεί να είναι μια παράπλευρη απώλεια , ενα λάθος γονίδιο αλλα αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δε βαζεις δαμόκλειο σπάθη στο κεφαλι του με ρολόι σε αντίστροφη μέτρηση.
Δε πουλάς ηθική και εκδουλευση οταν χρωστάς εκατομμύρια στο δημόσιο (βλέπε κόμματα).
Είναι γεγονός τα χρήματα ειναι πολλά. Πάρα πολλά. “Ανοίγει δρομο και για αλλα περιστατικά ” μου είπε συνάδελφος. Τι να απαντήσω; Τότε με αυτή τη λογική μη κάνεις ακριβές θεραπείες σε καρκινοπαθείς ασθενείς τελικού σταδιου. Σιωπή.
Γι αυτό στην Ελλάδα ισχύει αν θέλεις να κάνεις κάτι κάντο μονος σου. Αν δε θελεις να γινει κατι κανε μια επιτροπή.
Όση ώρα γράφω συνειδητοποιώ οτι εχουν περάσει 20 λεπτά απο τους περιπου 6 μήνες ζωής που λένε οι ειδικοί οτι απομένουν στον μικρό Παναγιώτη -Ραφαηλ.
Ας ελπίσουμε οτι κατι καλό θα συμβεί στο τέλος.