Μετά την τεράστια επιτυχία στην Αθήνα με περισσότερους από 40.000 θεατές, «Το Μινόρε» σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά έρχεται στην Πάτρα το Σάββατο 9 & την Κυριακή 10 Απριλίου.
«Το Μινόρε», μια μεγάλη θεατρική παράσταση βασισμένη στη θρυλική τηλεοπτική σειρά «Το Μινόρε της Αυγής» των Βαγγέλη Γκούφα και Φώτη Μεσθεναίου παρουσιάζεται στο Συνεδριακό και Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών, σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά.
Ο πατρινός ηθοποιός Γεράσιμος Σκιαδαρέσης και ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης, μιλούν στο tempo24.news, λίγο πριν την πρεμιέρα.
“Το Μινόρε της αυγής” αποτέλεσε (και αποτελεί ακόμη για τους μεγαλύτερους) μια πολύ αγαπημένη σειρά της δημόσιας τηλεόρασης. Σκεφτήκατε τη σύγκριση ή την αναγωγή με τους χαρακτήρες της σειράς; Ήταν κάτι που σας επηρέασε στη διαμόρφωση των χαρακτήρων στην παράσταση;
Γ .Σκιαδαρέσης: Δεν μπορώ να πω ότι σκέφτηκα τη σύγκριση. Αυτό που μας προβλημάτισε ήταν η μεταφορά ενός πολύωρου τηλεοπτικού σήριαλ σε μία δίωρη παράσταση.
Ι. Μιχαηλίδης: Ούτε εγώ και θεωρώ πως δε θα έπρεπε. Είναι δύο διαφορετικές καταστάσεις με έναν κοινό άξονα. Σαφώς υπάρχουν επιρροές αλλά η σύγκριση όχι δεν υπήρξε και γενικότερα δεν θα έπρεπε να υπάρχει.
Πρόκειται για ένα έργο που παρουσιάζει το ρεμπέτικο τραγούδι, η ιστορία του οποίου, αν και μαγευτική, αρχίζει να ξεθωριάζει στο σήμερα και ιδιαίτερα στους νέους. Παρόλα αυτά η παράσταση έχει καταφέρει να διαγράψει μια θριαμβευτική πορεία μέχρι τώρα. Πώς καταφέρνει η εποχή εκείνη να παρουσιαστεί στο σήμερα, με τόση ευρεία αποδοχή;
Γ. Σκιαδαρέσης: Η ιδεολογία και η νοοτροπία των ανθρώπων δεν έχει αλλάξει. Μπορεί η εποχή φαινομενικά να είναι διαφορετική, αλλά η επιθυμία για ζωή και τα θέλω μας διαχρονικά παραμένουν ίδια.
Ι. Μιχαηλίδης: Θα συμφωνήσω με τον Γεράσιμο. Και λόγω της μουσικής της και φυσικά των δημιουργών, θα είναι πάντα ένα ενδιαφέρον θέμα που μας συγκινεί ως κάτι νοσταλγικό. Και από ότι παρατηρώ, οι νέοι επιστρέφουν στις μελωδίες του τότε.
Στη σκηνή του θεάτρου βλέπουμε μια πολύ πιστή μεταφορά μιας άλλης εποχής. Τι σας καθοδήγησε σε αυτό; Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε;
Γ. Σκιαδαρέσης: Οι δυσκολίες όπως προείπαμε ήταν στο κομμάτι της σύμπτυξης μίας τηλεοπτικής σειράς 27 επεισοδίων σε μια παράσταση που φυσικά έπρεπε να υπάρχει νόημα, αρχή, μέση και τέλος.
Ι. Μιχαηλίδης: Ακριβώς. Και σίγουρα επειδή όλα τα τραγούδια ήταν και είναι μεγάλες δημιουργίες, η τελική επιλογή απαιτούσε ιδιαίτερη προσοχή και έπρεπε να ήταν στοχευμένη.
Όποιος έχει παρακολουθήσει την παράσταση, παρά το σημαντικό κομμάτι που έχει η μουσική, καταλαβαίνει ότι δεν πρόκειται για ένα μιούζικαλ, αλλά για μια παράσταση που πραγματεύεται τη μουσική. Έπρεπε να ακολουθήσετε μια συγκεκριμένη συνθήκη γι’ αυτό ή ήταν κάτι το οποίο προέκυψε;
Γ. Σκιαδαρέσης: Εξαρχής σαν θέμα το ρεμπέτικο αποκλείει το μιούζικαλ. Τουλάχιστον έτσι το βλέπαμε εμείς. Αυτό που επιζητούσαμε, ήταν να εξιστορήσουμε τη διαδρομή του Πειραιώτικου ρεμπέτικου, μέσα από μία θεατρική παράσταση.
Ι. Μιχαηλίδης: Η παράσταση αποτελεί αφορμή για αυτήν την εξιστόρηση. Για να υπάρξει αυτή η μουσική επί σκηνής. Ζητούμενο όμως είναι και η αναπαράσταση της εποχής, των ανθρώπων και το πως κατέληξαν σε αυτές τις δημιουργίες. Μόνος τρόπος λοιπόν, μια ολοκληρωμένη παράσταση.
κ. Μιχαηλίδη εκτός από την ερμηνεία του χαρακτήρα σας, στην παράσταση υπογράφετε και τη μουσική επιμέλεια. Πότε ξεκίνησε η επαφή σας με το ρεμπέτικο τραγούδι και με ποια αφορμή;
Ι. Μιχαηλίδης: Το περιβάλλον μου αγαπούσε πολύ το λαϊκό και το ρεμπέτικο τραγούδι. Η καθαρά δίκη μου επαφή όμως είναι στα φοιτητικά μου χρόνια. Ξεκάθαρη αφορμή δεν υπήρξε, νομίζω ήρθε σαν φυσική εξέλιξη των ακουσμάτων μου και κυρίως από ένα εσωτερικό ενδιαφέρον για την βαθύτερη διερεύνηση του είδους.
κ. Σκιαδαρέση, έλκετε την καταγωγή σας από την Πάτρα. Τι σημαίνει για εσάς αυτή η πόλη και τι εικόνα έχετε για το κοινό της;
Γ. Σκιαδαρέσης: Έχω όμορφες και ξέγνοιαστες αναμνήσεις γεμάτες παιχνίδι. Υπήρχαν και δυσκολίες λόγω μονογονεϊκής οικογένειας, όμως νομίζω οι ευχάριστες τις καλύπτουν. Τώρα για το κοινό, όπως και σε κάθε πόλη ή θέατρο, το βλέπω με μία γλυκύτητα.. ίσως όμως εδώ στην Πάτρα με λίγο παραπάνω (γελάει).
