Σπούδασε στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης, αλλά από φοιτητής ασχολήθηκε με το επιχειρείν και το εμπόριο. Στην Πάτρα δημιούργησε τη θρυλική καφετέρια «Νάπολι» στην πλατεία Όλγας, ήταν η πρώτη καφετέρια της Πάτρας, και στη συνέχεια την πρώτη πιτσαρία στην οδό Μαιζώνος και αμέσως μετά το πρώτο κατάστημα εστίασης σελφ-σέρβις στην Πάτρα. Πάντα πρωτοπόρος επιχειρηματικά.
Μετά την Πάτρα, ήλθαν οι επιχειρήσεις στο εξωτερικό, με ιδιαίτερη έμφαση στον ξενοδοχειακό κλάδο όπου δραστηριοποιείτο μέχρι και σήμερα. Ωστόσο, σταθερά η βάση του ήταν η Πάτρα, εδώ που με την Ουρανία επέλεξαν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους και να διατηρούν στενή σχέση με γονείς, αδέλφια και άλλους συγγενείς.
Για ένα διάστημα διετέλεσε πρόεδρος της Ερασιτεχνικής Παναχαϊκής.
Ο Γιώργος Κοτοπούλης αποχαιρέτησε τον φίλο του με αυτή την ανάρτηση:
Καλο ταξιδι φιλε μου Χριστοφορε Πετρή.Σε γνώρισα παιδι,στο Villy’s Park,φίλος του μπάρμπα μου του Πανούλη αλλα & του πατέρα μου του Γιαννη.Παντα κύριος με τη γυναίκα σου την Ουρανία.Χορους γλέντια ( απο μια βραδιά τέτοια & οι φωτό ) το χαμογελο & η καλη κουβεντα πάντα στο στόμα σου.Εφτιαξες την πρώτη καφετέρια στη Πάτρα το NAPOLI & τις πρώτες Spaggeteria πιτσαρίες.Μας έμαθες τον εσπρεσο την πίτσα & την καρμπονάρα.Οταν έφτιαχνα την ARENA the PLACE,δέχθηκα μεγάλο πόλεμο απο παντού.Απο τον τοτε κρατικό μηχανισμό μεχρι την οικογένεια μου,που έλεγε,που παει ο μικρος μεγάλο το άλμα-θα καταστραφεί.Σε κάλεσα & σου παρουσίασα την Arena γιαπί,περιγράφοντας σού τη συνεχεια.Σου είπα τον πόλεμο που δέχομαι,προχωρα Κοτοπουλακο μη φοβάσαι τωρα μπήκες στο χορό θα χορέψεις & θα χορέψεις καλα.Και ο Μαλιωρης ο συνέταιρος σου ειναι παιχτης καλος είπες.Εχω & το μικρότερο Κοτόπουλο το Ζαφ μαζι μου,ακόμα καλύτερα,ειναι αστέρι ο μικρος.Φευγοντας έβαλες πλάτη το έμαθα & σε ευχαριστω πολύ γιαυτο θα στο χρωστάω.Περασαμε εκατονταδες ατελείωτα βραδια μαζι συζητώντας,μου έκανες καταπληκτικά μαθήματα μεχρι & λίγες μέρες πριν φύγεις άδικα.Μεγαλο το κενό που αφήνεις πίσω σου,Φιλε Χριστοφορε.Ευχομαι δύναμη στα παιδιά σου Σπηλιο & Σμαρω & στην Ουράνια τη γυναίκα σου που τοσο αγαπαγες για 44 χρονια.Ενα ποτήρι Grants θα υπαρχει εκει…Φιλε θα μου λείψεις.Πολλα φιλιά εκει στον ουρανο που πας & μερικα δάκρυα για έναν πραγματικό φιλο.Στο τελευταίο τηλέφωνο την Κυριακή που μιλήσαμε σου είπα δύναμη Σαγαπαω ρε φιλε & εγω ειπες … Είχες στο τέλος μεγάλη ατυχία ..Καλο σου ταξιδι Ξερω οτι εκει που πας θα βρεις το Πανούλη το πατέρα μου το Γιαννη το Νικο Κρεμμυδα,το Νικο το Κουφη,Κωστα Σολλη & τον Κοζη που εφυγε πρόσφατα.
