Ο Χρήστος είναι μαθητής της Α’ Λυκείου στο 13ο Λύκειο Πατρών (πρώην Πολυκλαδικό). Και όπως τότε και στο 2ο Γυμνάσιο, όταν πριν 3 χρόνια ξεκίνησε η φοίτησή του στην Δευτεροβάθμια εκπαίδευση, έτσι και τώρα… οι γονείς του αλλά και οι κολλητοί του φίλοι… γίνονται στο ίδιο έργο θεατές. Το σχολείο δεν έχει υποδομή για άτομα που κινούνται με καροτσάκι.
Η μητέρα του Μαριάννα Μπαρτζάκλη είναι σύμβουλος εκπαίδευσης. Χθες αναγκάστηκε να «δείξει» με μία ανάρτησή της στο διαδίκτυο, ποιος είναι ο υπεύθυνος σε όλη αυτή την ιστορία. Γράφοντας: «Και ενώ λες δεν μπορεί θα αλλάξουν τα πράγματα… ΟΧΙ. Η ιστορία επαναλαμβάνεται.
Μέχρι στιγμής 2 μήνες λειτουργίας των σχολείων δεν μίλησα δημόσια. Προτίμησα άλλους δρόμους, κυρίως γιατί ο Διευθυντής του 13ου Λυκείου ήταν άψογος σε όλες τις νόμιμες ενέργειες του. Μου κοινοποιεί δύο χρόνια τώρα όλα τα έγγραφα προς τον Δήμο Πατρέων! Αλλά αυτό δεν αρκεί. Το 13ο Λύκειο ακόμα δεν έχει τουαλέτα ΑμεΑ! Η απάντηση του Διευθυντή: “Έχει έρθει ένας αρχιτέκτονας από την ανάδοχη εταιρεία. Άρα έχει γίνει η αναδοχή. Όταν είχε έρθει ο μηχανικός του δήμου έκανε το σχέδιο αλλά ο αρχιτέκτονας ρωτούσε εμένα που θα γίνει και πως θα γίνει.” Τι είπαμε; συμπερίληψη και προσβασιμότητα;;; τι είπαμε; Αυτά είναι ψιλά γράμματα στην πόλη μας! Θέλετε να σας πω και για τον ανελκυστήρα που φτιάχνεται από τον Ιούλιο; Περιμένουν λέει υλικά… γιατί δεν ήξεραν ότι θα τον φτιάξουν και τώρα παρήγγειλαν!
