Όπως πριν από τρία χρόνια το 2017 … έτσι και τώρα μετά από τρία χρόνια (2020) τίποτα δεν έχει αλλάξει στην παιδική χαρά στην παραλία της Κάτω Αχαΐας. Όπως και τότε και έτσι και τώρα η δημοσιογράφος Βίκυ Δρακούλη, μας μεταφέρει το οδοιπορικό της στα ερείπια της άλλοτε πρότυπο παιδικής χαράς της περιοχής και τους κινδύνους που ελοχεύει μια βόλτα στο σημείο:
“Μετακίνηση 6 (part 2)
Μια ασφαλής παιδική χαρά στην παραλία της Κάτω Αχαΐας !
Ένας χώρος, που κατασκευάστηκε πριν πολλά χρόνια, αλλά ελλοχεύει…πολλούς κινδύνους!
Παγκάκια ξηλωμένα και μέσα στα χορτάρια.
Πρόκες να προεξέχουν στα καθίσματα, που υποτίθεται ότι κατασκευάστηκαν για κάθονται οι γονείς, που θα προσέχουν τα παιδιά τους.
Στο χώρο υπάρχει ΜΙΑ και μοναδική κατασκευή (αναρρίχηση με σχοινιά), που παραπέμπει σε..παιδική χαρά. Ούτε κούνιες, ούτε τίποτε άλλο. Κάτω από αυτή, κάποιος έχει τοποθετήσει μια μοκέτα (ίσως για να μην χτυπήσει κάποιο παιδί) και έχουν αφήσει και μερικά περιοδικά για να περνά η ώρα στους γονείς !!!
Καλαθάκι για απορρίμματα; Είδος υπό εξαφάνιση. Ένα υπάρχει, το οποίο είναι ξηλωμένο και γύρω από αυτό, έχουν πετάξει χάρτινες και πλαστικές συσκευές.
Εκτεθειμένα καλώδια προεξέχουν σε διάφορα σημεία και φυσικά “παγίδες” φρεάτια, καμουφλαρισμένα από χορτάρια, που εύκολα ένα παιδικό ποδαράκι, μπορεί να τραυματιστεί.
Η εικόνα αυτή δεν είναι τωρινή στην παιδική χαρά της παραλίας της Κάτω Αχαΐας, αλλά χρονίζει, και όπως φαίνεται, δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι, ούτε αυτό το καλοκαίρι !”.
