του Φωκίωνα Ζαΐμη, Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας
Στον πρώτο πόλεμο ο πατέρας Μπους, πρόεδρος των ΗΠΑ, έμπειρος πολιτικός, πρώην πράκτορας, είχε την δυνατότητα της ευρύτερης αντίληψης πως πρέπει να προχωρά μια κοινωνία, δηλαδή πάνω σε κάποιες σταθερές αξίες και αρχές έστω και αν στο περιθώριο παραβιάζονται για το εθνικό συμφέρον σε βάρος του διεθνούς δικαίου.
Στην κοινωνία, την πολιτική και στις διεθνείς σχέσεις αυτές οι αρχές και αξίες πρέπει προφυλάσσονται. Για τον λόγο αυτό ο πρώτος πόλεμος εναντίον του Σανταμ στο Ιράκ που είχε προηγουμένως παράνομα καταλάβει το Κουβέιτ είχε σαν στόχο την απελευθέρωση του Κουβέιτ και σταμάτησε στα σύνορα του Ιράκ. Ούτε μέτρο παραπέρα ενώ θα μπορούσε να συνεχιστεί ο πόλεμος να εισβάλει στο Ιράκ μια ώρα αρχύτερα. Η διεθνής κοινότητα μέσω του ΟΗΕ ήταν στο πλευρό του Αμερικανού προέδρου. Τουλάχιστον η ευρεία πλειοψηφία του. Υπήρχε βάσιμος και νόμιμος λόγος ενέργειας λόγω παραβίασης του διεθνούς δικαίου.
Ο δεύτερος πόλεμος του Κόλπου
Στο δεύτερο πόλεμο του Κόλπου, δηλαδή στην επίθεση στο Ιράκ, ο υιός Μπους, επίσης πρόεδρος των ΗΠΑ , εμφανώς πιο άπειρος και λιγότερο σοφός από τον πατέρα του, πάραυτα προσπάθησε πολύ για να βρει νομιμοφανή δικαιολογία για την εισβολή. Τα δήθεν όπλα μαζικής καταστροφής και άπειρες συζητήσεις στον ΟΗΕ για να πεισθεί το συμβούλιο ασφαλείας και οι λοιποί πρόθυμοι κράτησαν πολύ. Κάποιοι πράγματι έδειξαν ότι πείσθηκαν, λιγότεροι από ότι στον πρώτο πόλεμο και τα αποτελέσματα γνωστά. Προφανώς στο πέρας του πολέμου και όπως ανακοίνωσαν οι ίδιοι οι εισβολείς δεν βρέθηκαν ούτε όπλα μαζικής καταστροφής ενώ εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν ώστε να αλλάξουν χέρια οι ιδιοκτήτες των πετρελαϊκών εταιρειών. Βέβαια το Ιράκ και η κοινωνία του τόσα χρόνια μετά, σήμερα πάλι στέκεται αν όχι απέναντι στις ΗΠΑ τουλάχιστον όχι ιδιαίτερα φιλικά. Η επιχείρηση αλλαγής της κοινωνίας μέσω της αλλαγής του καθεστώτος απέτυχε τραγικά άλλη μία φορά. Μάλιστα τις τελευταίες ώρες κάποια στρατευμένα σώματα (ομάδες ενόπλων) επιτίθενται στο Ισραήλ από το Ιράκ στέκοντας παραδόξως πλάι στο Ιράν τον παραδοσιακό τους αντίπαλο τόσο γεωπολτικά όσο και θρησκευτικά καθότι η πλειοψηφία στο Ιράκ είναι Σουνίτες και στο Ιράν Σιίτες Μουσουλμάνοι.
Απίστευτα πράγματα
Σήμερα η πολιτική τακτική είναι να στέλνουν προειδοποιήσεις, απειλές και τελεσίγραφα μέσω των ΜΜΕ και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και μάλιστα εν μέσω διαπραγματεύσεων και όταν αποφασίσουν να αρχίσουν την πολεμική επιχείρηση. Απίστευτα πράγματα. Φαίνεται όμως ότι τρίτη και φαρμακερή για τις ΗΠΑ. Χωρίς καμία διάθεση υπεράσπισης του καθεστώτος του Ιράν δεν μπορούμε και να καταπιούμε αμάσητη την παραμύθα και να μην δούμε την κατάφωρη παραβίαση όλων των αρχών του διεθνούς δικαίου παρασυρόμενη από την πολεμική μανία του πρωθυπουργού του Ισραήλ. Για τον τελευταίο υπάρχει λογική εξήγηση. Ο πόλεμος είναι η μόνη λύση να αποφύγει την ήττα στις επερχόμενες εκλογές και την πιθανή εγχώρια! καταδίκη του για οικονομικά σκάνδαλα, ενώ όσο ο πόλεμος καλά κρατεί αυτά αναβάλλονται επ αόριστο. Για τις ΗΠΑ όμως από παγκόσμιος χωροφύλακας θα καταλήξει σε παγκόσμιο ταραχοποιό. Ο μεγάλος χαμένος και πάλι η Ευρώπη είναι αμήχανη, ειδικά μετά τα απίθανα περί απόκτησης Γροιλανδίας. Η έλλειψη σοβαρής πολιτικής ηγεσίας φέρνει αφωνία και στην καλύτερη οσφυυοκαμπτικές πρακτικές παρακαλιτών για να μην στραφεί η προσοχή σε αυτούς και την πατήσουν είτε με έξτρα ταρίφες για τα προϊόντα της χώρας τους είτε ακόμα και με φραστικές επιθέσεις που μπορεί και να καταλήξουν σε απρόβλεπτες γεωπολιτικές εξελίξεις με απρόβλεπτες συνέπειες.
Φωτεινή εξαίρεση σε όλα αυτά τα πρωτοφανή, η κίνηση της Αθήνας να στείλει στρατιωτικά μέσα ναυτικά και αεροπορικά για την υπεράσπιση της Κύπρου. Σε όλο αυτό το γεωπολιτικό μπάχαλο πρέπει η κάθε χώρα να βρίσκει τρόπο να ισχυροποιεί την θέση της κι αυτό ακριβώς έκανε η χώρα μας. Ευελπιστώ αυτή η δύναμη να αυξηθεί και να είναι σε μόνιμη βάση. Δυστυχώς η εξ ανατολών γείτονα χώρα της Ελλάδας πρέπει να γνωρίζει όχι μόνον ότι έχουμε ισχυρές αμυντικές δυνάμεις αλλά είμαστε διατεθειμένοι και να τις χρησιμοποιήσουμε όταν παραβιαστούν τα εθνικά μας συμφέροντα στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου.
Ο πλανήτης ζει πρωτόγνωρες καταστάσεις. Η διεθνής νομιμότητα έχει γίνει κουρελόχαρτο και ανέκδοτο. Όχι ότι πάντα οι ισχυροί δεν προσπαθούσαν και στο παρελθόν να επιβάλουν την θέλησή τους αλλά τουλάχιστον χρησιμοποιούσαν άλλους τρόπους εντός των ίδιων χωρών, με άλλα εργαλεία, πολιτικών ανατροπών και παραπληροφόρησης, καθοδήγησης και διαπλοκής όχι όμως τόσο απροκάλυπτα. Σήμερα ισχύει ο νόμος των Γότθων (Βησιγότθων, Οστρογότθων κλπ), των Βανδάλων, των Βίκινγκς κ.λπ. κ.λπ. δηλαδή εκφοβισμός, επίθεση, κατάκτηση, λεηλασία και αποχώρηση. Ενίοτε η διπλωματία με παράλληλο χρηματισμό με πολύ χρυσό για να μην επιτεθούν μπορεί να γλίτωνε προσωρινά τον πόλεμο από τους βαρβάρους κάποια χώρα . Τι διαφέρει αυτό από το σήμερα; Μόνον η τεχνολογία, η ταχύτητα και τα εξελιγμένα πολεμικά μέσα. Οι λοιπές τακτικές είναι οι ίδιες. Α ξέχασα και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εκεί που όλοι βγάζουν τον ψηφιακό τους εαυτό, εκεί που όλοι κάνουμε την ψηφιακή μας επαναστατική ανάρτηση. Έως εκεί, αυτό αρκεί.
(Άρθρο στη Ναυτεμπορική)
