«Αν μπορείς πάρε με τηλέφωνο για ένα σοβαρό θέμα». Το μήνυμα της διαδικτυακής φίλης μαρτυρούσε την έκδηλη αγωνία της. Δεν μπορούσα παρά να σχηματίσω το νούμερο στο κινητό μου και να μιλήσω μαζί της.
Ηταν η πρώτη φορά που άκουσα για το σοβαρότατο πρόβλημα υγείας του μικρού Παναγιώτη Ραφαήλ.
Φίλη με τους γονείς η Δήμητρα, ευαισθητοποιήθηκε αμέσως μόλις την ενημέρωσαν για την αναγκαιότητα της μετάβασης του γιού τους στην Αμερική. Έπρεπε σε διάστημα μερικών μηνών να λάβει φαρμακευτική αγωγή για να μπορέσει να σταθεί όρθιος και να ατενίσει με αισιοδοξία το αύριο.
Επιβεβλημένη η συνάντηση με τον υπουργό Υγείας για να γίνει κοινωνός του μείζονος ζητήματος και να συνδράμει στην εξασφάλιση της θεραπείας.
Υπερβολικά υψηλό το κόστος και οι γονείς δεν θα μπορούσαν να ανταπεξέλθουν στην τεράστια οικονομική επιβάρυνση. Σκέφθηκαν να ξεκινήσει εκστρατεία συλλογής υπογραφών, ώστε να γίνει άμεσα η συνάντηση με το κυβερνητικό στέλεχος. Ο χρόνος πίεζε ασφυκτικά.
«Γίνε ο ήρωας του μικρού Παναγιώτη Ραφαήλ» έλεγε το σύνθημα πάνω στην αφίσα της εκστρατείας, με τα μάτια που παιδιού καρφωμένα πάνω σου.
Πως μπορείς να αρνηθείς βοήθεια σε έναν άγγελο που σε καλεί ανήμπορος να τον στηρίξεις…
Ετσι γνώρισα τον Παναγιώτη Ραφαήλ μέσα από μια φωτογραφία και με κέρδισε από την πρώτη στιγμή, όπως άλλωστε ολόκληρη την Ελλάδα.
Η συλλογή υπογραφών με την προβολή του θέματος, έφερε τους γονείς στην πόρτα του υπουργείου. Οι υποσχέσεις δόθηκαν, αλλά η αρμόδια επιτροπή απέρριψε το αίτημα. Δεν κρίθηκε απαραίτητη η μετακίνηση στην Βοστώνη!
Η δύναμη του διαδικτύου, όταν πραγματικά δείχνουν το ενδιαφέρον τους οι χρήστες και δεν αναλώνονται σε φαιδρότητες και σκωπτικά σχόλια, αποδείχθηκε καταλυτική.
Ναι, ο Παναγιώτης Ραφαήλ θα πάει στην Αμερική, σε πείσμα κάθε αρνητικής πιθανότητας. Τα χρήματα , αν και στην αρχή το ποσό φάνταζε εξωπραγματικό, συγκεντρώθηκαν.
Ο κόσμος έδειξε την έμπρακτη αλληλεγγύη του και αγκάλιασε την προσπάθεια. Στήθηκαν κουμπαράδες σε καταστήματα, σχολεία. Έγιναν εκδηλώσεις, διοργανώθηκαν αγώνες. Όλα για τον μικρό ήρωα, που μας θύμισε πως πάνω απ΄ όλα πρέπει να είμαστε άνθρωποι. Και η αδελφοσύνη και η φιλαλληλία δεν χάθηκαν στα γκρίζα χρόνια της κρίσης…
