Τα “Λαζάρια” αναβίωσε ο δήμος δυτικής Αχαΐας και ο δήμαρχος μαζί με στελέχη και συνεργάτες του, άφησαν για λίγο την πιεστική καθημερινότητα για να πουν τα κάλαντα. Ο Σπύρος Μυλωνάς γύρισε τα χωριά και τραγούδησε τον Λάζαρο, ζωντανεύοντας ένα από τα έθιμα που τείνουν να εξαφανιστούν.
Ο ίδιος αναφέρει:
«Εδώ διαβαίνει ο Λάζαρος, εδώ καλησπερίζει, χίλια καλησπερίσματα εφέτος και του χρόνου…».
Αναβιώσαμε το έθιμο του Λαζαρου! Γυρίσαμε τα χωριά μας και τραγουδήσαμε το Λαζαρο, όπως παλιά, αναγγέλλοντας τον ερχομό της Μεγάλης Εβδομάδας, της Αναστάσης και του Πάσχα! Προσφέραμε και πήραμε χαρά, πολλά κεράσματα και πολλά χαμόγελα! Έχουμε ιερό καθήκον και υποχρέωση να διαφυλάξουμε τα ήθη και τα εθιμά μας!
Νωρίτερα, ο Δήμος Δυτικής Αχαΐας, ο σύλλογος Πράσινη Δράση Δυτικής Ελλάδας με πρόεδρο την κ Μαρία Κουτρουμάνη , ο Εκπολιτιστικός σύλλογος Σουδενεικων, ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων της Άρλας με τον διευθυντή του Δημοτικού σχολείου Άρλας κ Παναγιώτη Βασιλείου και παιδιά από το δημοτικό σχολείο, αναβίωσαν τα κάλαντα του Λαζάρου στην Ωλενία. Βγήκαν και είπαν τα κάλαντα, στους κεντρικούς δρόμους των χωριών, Φλόκα, Ζησιμαίικα, Άρλα, Σουδεναίικα.
Παλιά, την παραμονή του Λαζάρου πήγαιναν και έλεγαν τα κάλαντα:
Μικροί και μεγάλοι τυλιγμένοι με σεντόνια, κρατούσαν τα Λαζάρια, τα οποία ειναι Σταυροί που έπανω είναι τοποθετημένα, βάγια, κουδούνια και κύπρα δεμένα με κόκκινη κορδέλα.
Την ώρα που λενε τα κάλαντα τα κουνουν δυνατά, γιατί ο ήχος από τα κουδούνια και τα κύπρα, αποδιώχνει το μίασμα, τα δαιμονικά, τα κακά πνεύματα και γενικά ότι κακό υπάρχει. Ο Σταυρός συμβολίζει την ανάσταση του Λαζάρου. Τα βάγια από τα οποία αποτελείται το στεφάνι, συμβολίζουν τον ερχομό του Ιησού την Κυριακή των Βαΐων.
Το ότι είναι τρία τα Λαζάρια συμβολίζει την Αγία Τριάδα. Είναι καλό, είναι ευλογία, λένε, να κρατήσεις ένα Λαζάρι.Επίσης κρατούν δαδες που το φως που εκπέμπουν συμβολίζει την ανανέωση, την εξάγνιση, την καθαρτήρια δύναμη.
Ένα άτομο από την παρέα κρατεί ένα καλάθι στολισμένο με βάγια στο οποίο έβαζαν τα φιλοδωρήμα που επερναν από τα σπίτια που πήγαιναν. Εάν κάποιος δεν άνοιγε για να πουν τα κάλαντα, ή δεν τους έδινε φιλοδώρημα, του έπαιρναν ότι έβρισκαν στην αυλή του
και την άλλη μέρα το πήγαιναν πίσω, αλλά για να του το δώσουν, έπρεπε να τους δώσει φιλοδώρημα ο σπιτονοικοκύρης.
Η Ανάσταση του Λάζαρου, συμβολίζει τη Νίκη του Χριστού απέναντι στο θάνατο, αλλά παράλληλα υποδηλώνει την ανάσταση της φύσης.
Ευχαριστούμε πολύ όλους τους συμμετέχοντες και ιδιαιτέρως τα παιδιά του σχολείου της Αρλας, είναι οι συνεχιστές της διάδοσης τους εθίμου, τον δάσκαλο μας Παναγιώτη Βασιλείου, την Πρόεδρο Μαρία Κουτρουμάνη, τη Ροδία Καραμπελια και τον Σπυρο Σταυρογιαννόπουλο από τον Δήμο και βέβαια τα παιδιά και τις παλιοσειρές από το Πουρναρι, Μυρτο και Γιουλέικα!
Χρόνια πολλά! Καλή Ανάσταση! Και του χρόνου!
