«Ταγιαντρεός στην Πάτρα»
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΝΙΦΟΡΟΠΟΥΛΟΥ
«Μια φορά θυμάμαι, στην Πάτρα Ταγιαντρεός , κάλιασε και έκανε ένα ξεμπουντουλωμό, έπεφτε και κουρκουσάλι. Πιλάλαγα, ήταν μια λούμπα μπροστά μου, μεγάλη, μπορεί να είχε και σφορδάκλια και ένας οδηγός, μινάρας, αφού με πήρε μπροσταριά, μετά φώναζε «Τίρα μπροστά σου, ρε αρούκατε, ρε μερελέ. Που πας ρε αφερεμένο…».
Έπεσα χάμου, ξεσβουρτσίστηκα, στουμπήχτηκα, έκανα και μια κοκότα, έχασα κάτι λιανά που είχα στην τσέπη μου και σαν να έβλεπα να είναι αποπάνω μου εκατό κατσιμπούχαιροι. Παραλίγο σπερνά θα τρώγατε από μένα.
Καλικούτσα με πήρε ένας απέκης ( καλό παιδί ), για να με βάλει να κάτσω σε μια καρέκλα και έφερε να πιώ μια τεντούρα. Έγινα μπαίγνιο και ένας μιναροκεφτές έλεγε : «Εσύ φταις, που πας ερήμη», αλλά του απάντησα «Σιαπέρα ρε «φιδέμπορα», μη σε πλακώσω στα σκαμπίλια και πάρω και καμμιά λούρα….».
«Ρε τζέρο, ρε στιλιάρι, λάκα σα κάτου μη σε τσακώσουν», φώναζε στον οδηγό, που περίμενε να δει τι θα γίνει, μια σακαφλιόρα, μια μπασαράτα.
Τελικά γύρισα στο σπίτι και έφαγα μπούζι την χοντρομπίγουλη, που είχε κενώσει η Μάνα μου από νωρίς και λίγα μακαροτσίνια, που είχαν μείνει στο συφερτάσι, που ήτανε στο τράστο. Καλά που δεν είχαμε τουτουμάκια ή αλιάδα. Η μάπα πάντως ήταν μια χαρά. Όταν έκιωσα, είδα ότι είχα λερώσει και την μεσάλα.
Η Μάνα μου είχε αφήσει ένα χαρτί με κάτι καλλικατζούρες «Ποδέσου με τις γαλότσες και έλα να μαζέψουμε χαμάδες», αλλά εγώ ο καψερός όμως, είχε μπει και ένα σαρίδι στο μάτι μου, έκλεισα τα σκούρα και μπαμπουλώθηκα.…»
[ Δεν διατίθεται αυτόματη μετάφραση ]
Χρόνια Πολλά σ΄ολους τους/τις εορτάζοντες/ουσες
…………………….
[ Μια περιγραφή που «σκάρωσα», σε ένα άρθρο μου Taxheaven, το 2021 ( φορολογική ανασκόπηση και αφιέρωμα στην Πάτρα συγχρόνως) και σήμερα εμπλούτισα και με άλλες τοπικές λέξεις ]
