Η αίθουσα, τμήματα της οποίας είχαν ήδη παρουσιαστεί από την Ισραηλινή Υπηρεσία Αρχαιοτήτων (ΑΙΑ), περιλαμβάνει μια περίτεχνη κρήνη. Πιθανότατα την χρησιμοποιούσαν οι τοπικοί άρχοντες για συμπόσια και για άλλες συναθροίσεις, ή για την υποδοχή ξένων ηγετών.
«Είναι ένα πραγματικά μαγευτικό κτίσμα, ένα από τα εντυπωσιακότερα δημόσια κτήρια που χρονολογούνται από την περίοδο του δεύτερου Ναού», εξήγησε η αρχαιολόγος Σλόμιτ Βέξλερ-Μπντολάχ.
Ο δεύτερος Ναός των Εβραίων κατασκευάστηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. και καταστράφηκε από τους Ρωμαίους το 70 μ.Χ. Το Τείχος των Δακρύων είναι ότι έχει απομείνει από έναν τοίχο υποστήριξης του κτηρίου. Από πάνω εκτείνεται το Όρος του Ναού, ο ιερότερος χώρος για τους Εβραίους και τρίτος πιο ιερός για τους μουσουλμάνους, όπου βρίσκεται το τέμενος Αλ Άκσα. Η τοποθεσία αυτή βρίσκεται στην Ανατολική Ιερουσαλήμ, τον παλαιστινιακό τομέα της πόλης που έχει προσαρτήσει το Ισραήλ.
Την εποχή του Ναού, η αίθουσα των συμποσίων ήταν χωρισμένη σε πολλά τμήματα και είχαν σκαφτεί «πολύ εντυπωσιακά, τελετουργικά λουτρά» στον χώρο, όπως είπε η Βέξλερ-Μπντολάχ. Είναι ωστόσο δύσκολο ακόμη να χρονολογηθεί με ακρίβεια το κτίσμα και να εξακριβωθεί ποιον σκοπό εξυπηρετούσε, εξήγησε.
Με βάση τις ανασκαφές, ο χώρος δεν χρησιμοποιείτο πλέον κατά τον 7ο αιώνα, όταν ξεκίνησε η μουσουλμανική περίοδος της πόλης. Την εποχή εκείνη οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ ζούσαν ήδη στο επίπεδο του δρόμου, λίγα μέτρα πάνω από την υπόγεια αίθουσα.
Η αίθουσα αποτελεί τμήμα των υπόγειων στοών που εκτείνονται δίπλα στο Τείχος των Δακρύων. Το 1996, όταν άνοιξαν για το κοινό αυτές οι στοές, σημειώθηκαν σοβαρές συγκρούσεις μεταξύ των ισραηλινών δυνάμεων ασφαλείας και Παλαιστίνιων, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους περισσότεροι από 80 άνθρωποι. Οι Παλαιστίνιοι φοβούνταν ότι οι στοές θα απειλούσαν τα θεμέλια του γειτονικού συγκροτήματος του τεμένους Αλ Άκσα.
