Στην τοποθέτησή του για τον Φορέα Διαχείρισης του Φράγματος Πείρου Παραπείρου ο Γιώργος Παπανδρέου, βουλευτής Αχαΐας εεπισημαίνει πως “Είναι αυτονόητο ότι, οφείλουμε να στηρίξουμε όλοι, την κοινή αντίληψη της συντριπτικής πλειοψηφίας των φορέων και των πολιτών για,
– Ίδρυση Διαδημοτικού Φορέα Διαχείρισης, με την απόλυτη πλειοψηφία των αυτοδιοικητικών φορέων, δηλαδή των τοπικών κοινωνιών, χωρίς τη συμμετοχή ιδιωτών και για,
– Συμμετοχή και χρηματοδότηση εκ μέρους του Δημοσίου των όποιων επιπλέον υποδομών χρειάζονται, του ανθρώπινου δυναμικού που απαιτείται και της ορθολογικής λειτουργίας του έργου καθώς και των έργων συντήρησης ή αποκατάστασης μεγάλου μεγέθους, του ανάγλυφου της περιοχής.Οι όποιες λεπτομέρειες επ’ αυτών των παραμέτρων, που αποτελούν κοινό και αυτονόητο τόπο, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, με πνεύμα δημιουργικό και αποτελεσματικό για την άμεση λειτουργία του έργου. Ενός έργου που έχει σχεδιαστεί για να προσφέρει ένα αγαθό πρώτης ανάγκης στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής”.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Το φράγμα Πείρου – Παραπείρου αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά έργα υποδομής που έχουν κατασκευαστεί στη χώρα, όσον αφορά τη διαχείριση των υδάτινων πόρων. Και από κάθε άποψη, έργο πνοής για την Αχαΐα.
Έργο, που ξεκίνησε ως ιδέα και πρόταση του Γεωργίου Παπανδρέου, το 1963, και μελέτησαν, ωρίμασαν και εξασφάλισαν τη χρηματοδότησή του οι Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.
Είναι ευθύνη όλων μας, σήμερα που έχει ουσιαστικά ολοκληρωθεί, να συμφωνήσουμε στα στοιχειώδη όσον αφορά το φορέα διαχείρισης.
Να αφουγκραστούμε την αγωνία των πολιτών της Πάτρας, της Δυτικής Αχαΐας, του Ερύμανθου, για επαρκή και ποιοτική διάθεση νερού με το μικρότερο δυνατό κόστος για τους πολίτες.
Καθυστερήσεις, ολιγωρίες και «δεύτερες σκέψεις» δεν συμβάλουν στην άμεση αξιοποίηση του έργου προς το συμφέρον των πολιτών.
Οι φορείς της περιοχής έχουν διατυπώσει τις απόψεις τους.
Το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών έπρεπε να έχει διατυπώσει τις θέσεις του σχετικά με το φορέα διαχείρισης. Κάτι που συνειδητά καθυστερεί. Δημιουργώντας επιπλέον προβλήματα.
Έτσι, μέχρι στιγμής, η λειτουργία του έργου παραμένει μετέωρη, καθώς δεν υπάρχει κάποια κατάληξη για το ζήτημα του φορέα διαχείρισης του έργου.
Θεωρώ ότι βάση για κοινή προσέγγιση όλων των φορέων της περιοχής μας είναι να συμφωνήσουμε ότι:
– Το νερό αποτελεί δημόσιο – κοινωνικό αγαθό.
– Οποιαδήποτε σκέψη για ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση μας βρίσκει αντίθετους, και,
– Να αποτρέψουμε οποιαδήποτε αντίστοιχη λογική. Είτε άμεση με τη συμμετοχή ιδιωτών, είτε έμμεση μέσω του ΤΑΙΠΕΔ.
Είναι αυτονόητο ότι, οφείλουμε να στηρίξουμε όλοι, την κοινή αντίληψη της συντριπτικής πλειοψηφίας των φορέων και των πολιτών για,
– Ίδρυση Διαδημοτικού Φορέα Διαχείρισης, με την απόλυτη πλειοψηφία των αυτοδιοικητικών φορέων, δηλαδή των τοπικών κοινωνιών, χωρίς τη συμμετοχή ιδιωτών και για,
– Συμμετοχή και χρηματοδότηση εκ μέρους του Δημοσίου των όποιων επιπλέον υποδομών χρειάζονται, του ανθρώπινου δυναμικού που απαιτείται και της ορθολογικής λειτουργίας του έργου καθώς και των έργων συντήρησης ή αποκατάστασης μεγάλου μεγέθους, του ανάγλυφου της περιοχής.
Οι όποιες λεπτομέρειες επ’ αυτών των παραμέτρων, που αποτελούν κοινό και αυτονόητο τόπο, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, με πνεύμα δημιουργικό και αποτελεσματικό για την άμεση λειτουργία του έργου. Ενός έργου που έχει σχεδιαστεί για να προσφέρει ένα αγαθό πρώτης ανάγκης στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής.
Είναι ευκαιρία να γίνουν οι χρήστες των υδάτινων πόρων της περιοχής διαχειριστές του.
Διασφαλίζοντας και την περιβαλλοντική προστασία της περιοχής και την οικοτουριστική αξιοποίηση, ώστε να αποτελέσει το έργο εστία ανάπτυξης της ευρύτερης περιοχής.
Στο χέρι των φορέων της περιοχής είναι να αποδείξουν ότι πρέπει και μπορούν να διαχειριστούν ένα μεγάλο έργο που αφορά τη ζωή των πολιτών τους.
Σε ό,τι με αφορά, θα είμαι αρωγός σε αυτή την προσπάθεια.
