Είναι η φασολάδα το εθνικό μας φαγητό; Ο εκλεκτός λαός μας, δεν ομονοεί, ούτε σε αυτό το θέμα.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ιστορικά, τα μαγειρεμένα χόρτα, με λάδι, είναι το εθνικό μας πιάτο, που διαχρονικά μάς έσωσε από την πείνα.
Ο Τσελεμεντές έλεγε ότι το εθνικό μας φαγητό, δεν ήταν άλλο από το «βραστό με σούπα» εννοώντας, το κρέας με ρύζι.
Ωστόσο, από τη δικτατορία του Μεταξά, η φασολάδα, καθιερώθηκε ως εθνικό πιάτο, λόγω της απήχησης, της νοστιμιάς, της θρεπτικότητας και του χαμηλού κόστους των υλικών της.
Είναι εύκολο να φτιάξει κάποιος αυτή τη χορταστική και υπέροχη, χυλωμένη σούπα, απλώς χρειάζεται να προνοήσει να μουσκέψει αποβραδίς τα φασόλια.
Η εθνική μας φασολάδα
Υλικά:
1/2 κιλό µέτρια φασόλια
2 κρεµµύδια
2 φύλλα δάφνης
3 καρότα, καθαρισµένα, κοµµένα σε λεπτές ροδέλες
τα φύλλα και τα τρυφερά κοτσάνια από 1/2 µατσάκι σέλινο, χοντροκοµµένα
1 σκελίδα σκόρδου, ολόκληρη
1 κουτί ολόκληρα ντοµατάκια κονκασέ
2 κουτ. σούπας πελτέ ντοµάτας
νιφάδες µπούκοβου
αλάτι, φρεσκοτριµµένο πιπέρι
100 ml ελαιόλαδο
Εκτέλεση:
Ζεσταίνουμε το λάδι σε µια κατσαρόλα και ρίχνουμε τα κρεμμύδια κομμένα, τα καρότα σε φετάκια και τα κοτσάνια του σέλινου, χοντροκομμένα.
Τα σοτάρουµε µέχρι να µαλακώσουν.
Προσθέτουµε τα φασόλια, το σκόρδο, τα δαφνόφυλλα και ρίχνουµε 2 λίτρα ζεστό νερό.
Μόλις κοχλάσει, χαµηλώνουµε τη φωτιά και σιγοβράζουµε µε µισοσκεπασµένη κατσαρόλα για περίπου 1 ώρα, ανακατεύοντας συχνά.
Μετά προσθέτουµε την ντοµάτα, τον πελτέ και λίγο αλάτι και βράζουµε για άλλα 45 λεπτά, ή μέχρι να µαλακώσουν τα φασόλια και να χυλώσει η σούπα.
Ο χρόνος βρασμού ποικίλει ανάλογα με την ποιότητα του οσπρίου. Αν χρειαστεί περισσότερο νερό η σούπα μας, προσθέτουμε βρασμένο, για να μην «κόψουμε» τον βρασμό.
Τα τελευταία 15 λεπτά προσθέτουµε τα φύλλα του σέλινου και το µπούκοβο και τσεκάρουμε το αλάτι.
Αφαιρούμε τη δάφνη και το σκόρδο και σβήνουµε τη φωτιά.
Σερβίρουμε τη φασολάδα με ελιές, ή παστά ψάρια, ή τουρσιά, αλλά αν έχετε σκοπό να δελεάσετε παιδιά, βάλτε δίπλα, ή μέσα στη φασολάδα, τηγανισμένο ή ψητό λουκάνικο, σε κομμάτια.
protothema
