ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΥΦΑΝΤΟΥ
Για την αναδυόμενη μπόχα των συνομιλιών που αποκαλύφθηκαν για το Μάτι και από τις οποίες βγαίνουν εκτεθειμένα κορυφαία στελέχη της Πυροσβεστικής με μοναδικό σκοπό την Υπηρεσιακή ανέλιξη, μερικές μόνο σκέψεις.
Φυσικά και δεν είναι αυτή η γενική εικόνα της Πυροσβεστικού Σώματος, φυσικά και δεν αντιστοιχίζεται η υπηρεσιακή αρτιότητα των χιλιάδων στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας, με τα όσα αηδιαστικά αποκαλύφθηκαν.
Εκατοντάδες Πυροσβέστες και Αστυνομικοί τραυματίες και νεκροί στη διάρκεια της εκτέλεσης του καθήκοντός τους, διασφαλίζουν την απόλυτη εμπιστοσύνη της κοινωνίας απέναντι στο σύνολο των συναδέλφων τους.
Αυτή είναι η αληθινή εικόνα και σε αυτή πρέπει να προστεθεί η αποφασιστικότητα και το ύψιστο επίπεδο στο οποίο βρίσκονται τα επίσης χιλιάδες στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που-αυτές τις ώρες ιδιαίτερα-βρίσκονται στην πρώτη γραμμή για την προάσπιση της εθνικής μας ανεξαρτησίας.
Στον αντίποδα, ένα πολύ μικρό υποσύνολο φέρεται πως διαχρονικά δημιουργεί παραφωνίες σε σχέση με τα προηγούμενα και προέρχεται κυρίως από τους χώρους της Ανώτατης Διοίκησης. Ευτυχώς ελάχιστοι, αλλά δυστυχώς επικίνδυνα συμπεριφερόμενοι πολλές φορές, προκαλούν τριγμούς και αμαυρώνουν τη γενική εικόνα. Και αυτοί, όχι μόνο θα πρέπει να απομονωθούν, αλλά και οι συμεριφορές τους να καταδικαστούν ούτως ώστε να μην βρουν μιμητές στην συνέχεια.
Πριν από δύο 24ωρα, δύο αστυνομικοί του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών Πατρών παρ’ ολίγο να πέσουν νεκροί από πυρά κακοποιού ο οποίος λειτούργησε με ανθρωποκτόνο πρόθεση.
Νέοι άνθρωποι με οικογένειες και παιδιά, αν δεν είχαν τη τύχη με το μέρος τους, σήμερα δεν θα ήσαν ανάμεσά μας.
Ξεσπιτώθηκαν μαζί με άλλους συναδέλφους τους για να πάνε ξημερώματα στις βουνοκορφές του Ταΰγετου και να συλλάβουν εμπόρους ναρκωτικών. Δεν ζήτησαν θέσεις, δεν το έκαναν για την υπηρεσιακή τους ανέλιξη. Λειτούργησαν ως επαγγελματίες με κίνδυνο της ζωής τους. Όπως χιλιάδες άλλα στελέχη των Σωμάτων Ασφαλείας. Όλους δηλαδή όσους δίνουν καθημερινές μάχες απέναντι στο έγκλημα και την φωτιά.
Αυτοί φιλοτεχνούν την πραγματική εικόνα και όχι οι άλλοι, οι λίγοι, που λατρεύουν τις καρέκλες και τις δένουν σφικτά στο κορμί τους χρησιμοποιώντας σχοινί από θηλιές που πρώτα περνούν στο λαιμό αθώων πολιτών.
Αυτοί που έχουν μάθει να αντιμετωπίζουν τις φλόγες και τις σφαίρες χωρίς ανταλλάγματα. Και αυτούς τιμά το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας. Όσο για τους άλλους; Ας μείνουν μόνιμα στο περιθώριο. Τόσο οι ίδιοι, όσο και εκείνοι που φιλοδοξούν να τους μοιάσουν.
