“Για δεύτερη ημέρα ΞΑΝΆ διακοπή νερού στη Ζησιμαίικα και μάλιστα εν μέσω καύσωνα!”, σημειώνεται στη σελίδα:
Δυτική Αχαΐα Φλόκας Ζησιμαΐικα
Και συνεχίζει:
“Δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζουμε τέτοιες καταστάσεις σε τόσο δύσκολες συνθήκες.
Δεν μπορούμε να πληθούμε, να μαγειρέψουμε, να ζήσουμε με αξιοπρέπεια. Αυτό είναι απλά ανεπίτρεπτο.
Οι αρμόδιοι πρέπει να φροντίσουν για την άμεση αποκατάσταση και να διασφαλίσουν τη συνεχόμενη παροχή νερού στην περιοχή μας.
Η υγεία και η ευημερία μας εξαρτώνται από αυτό!”.
Δεν είναι όμως μόνο η περιοχή αυτή που δεν έχει νερό. Δυστυχώς και άλλα χωριά, όπως το Γομοστό, που ταλαιπωρείται από τις αρχές του καλοκαιριού. Μάλιστα αυτές τις ημέρες του καύσωνα, όπως μπορεί να καταλάβει κάποιος η κατάσταση ήταν αφόρητη. “Ανοιχτά” έχει τα αυτιά του ο Δήμαρχος Δυτικής Αχαΐας Γρηγόρης Αλεξόπουλος, ο οποίος κάνει ότι μπορεί, επικαλούμενος πολλά προβλήματα που έχουν παγιωθεί στον δήμο εδώ και χρόνια, όμως δεν φτάνει να “τρέχει” μόνο ο Δήμαρχος ή ένας, ή μία αντιδήμαρχος! Εκτός από τη διοίκηση υπάρχει και η κοινωνική πολιτική την οποία αισθάνονται πολύ λίγοι θεσμικοί (πρόεδροι δημοτικών επιχειρήσεων). Οι οποίοι λαλίστατοι και φιλικοί πριν τις εκλογές, εξαφανισμένοι μετά… Άντε και πες τώρα είναι καλοκαίρι και οι άνθρωποι πρέπει να πηγαίνουν διακοπές. Σεβαστό. Μήπως να το φροντίσουν πριν φύγουν; Ή να αφήσουν κάποιον στον πόδι τους;
Οι κάτοικοι στη Δυτική Αχαΐα που υποφέρουν εδώ και πολλά χρόνια από την έλλειψη πόσιμου νερου, γιατί μπορεί κάποιοι να ποτίζουν τις ελιές και τα χωράφια τους, ή το γκαζόν τους, ή οτιδήποτε άλλο, αναζητούν μία λύση. Από τότε έχει τρέξει πολύ … νερό στο αυλάκι (λέμε και κανά ανέκδοτο) και καμία δημοτική αρχή, κανένας δήμαρχος, κανένας πρόεδρος της ΔΕΥΑΔ (τί την ήθελαν) δεν έχει καταφέρει τίποτα απολύτως. Μια τρύπα στο … νερό (το λέμε συνέχεια γιατί δεν το έχουμε). Για να μην αφορίζουμε πρόσωπα και καταστάσεις, έγιναν κάποιες προσπάθειες κατά καιρούς (κόπηκαν παράνομες παροχές, θεσμοθετήθηκαν ρυθμίσεις πληρωμών κα), οι οποίες έμειναν στη μέση… Οι μισές δουλειές, είναι χειρότερο από το να μη γίνεται τίποτα…
