Χίλια μύρια κύματα μακριά τ’ Αιβαλί.
Μέρες της αρμύρας
κι ο ήλιος πάντα εκεί
με τα μακεδονίτικα πουλιά
και τ’ αρμενάκια,
που ελοξοδρόμησαν
και χάσανε τη Μπαρμπαριά.
Πότε παραμονεύοντας τον πόρφυρα
το μαύρο ψάρι έρχεται φεύγει
μικραίνουν οι κύκλοι του.
Χίλια μύρια κύματα μακριά τ’ Αιβαλί.
Μεγάλωσαν τα γένια μας
η ψυχή μας αλλιώτεψε,
αγριεμένο το σκυλί
γαβγίζει τη φωνή του,
βοήθα καλέ μου
μη φαγωθούμε μεταξύ μας.
Χίλια μύρια κύματα μακριά τ’ Αιβαλί.
Ώρες ώρες μερεύουμε
με τη χορδή της λύρας,
δεμένος πισθάγκωνα
στο μεσιανό κατάρτι
ο Χιώτης ο τυφλός τραγουδιστής
βραχνός προφήτης
μασώντας τη μαστίχα του
παινεύει την Ελένη
κι άλλοτε τη Τζαβέλαινα
τραβάει στο χορό.
Χίλια μύρια κύματα μακριά τ’ Αιβαλί.
…………………………………………………………
Φωτογραφία: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO


