Της Κατερίνας Σολωμού, μέλους Πολιτικού Κέντρου του ΠΑΣΟΚ
Η είδηση είναι γνωστή.
Με απόφαση του Εκλογοδοκείου τρεις βουλευτές των Σπαρτιατών έχασαν οριστικά τις έδρες τους.
Η έκπτωση τους από το βουλευτικό αξίωμα αποκαλύπτει το σκοτεινό νήμα της Ακροδεξιάς και δικαιώνει τις προσπάθειες που έκανε το ΠΑΣΟΚ, τα τελευταία δύο χρόνια, εντός και εκτός Βουλής.
Τόσο ο πρόεδρος του Κινήματος, Νίκος Ανδρουλάκης, όσο και τα στελέχη του κόμματος έδωσαν μεγάλη μάχη για να αποδειχθεί το αυτονόητο. Ήταν μια καθαρή πολιτική επιλογή που ξεκίνησε από την πεποίθηση ότι οι Σπαρτιάτες ήταν ένα κόμμα που υπέκρυπτε μια εγκληματική οργάνωση και που είχε υποκρυπτόμενο αρχηγό ένα καταδικασμένο εγκληματία και μάλιστα με απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου.
Από την πλευρά της πλειοψηφίας, τηρήθηκε η ουδετερότητα και δεν έγινε καμία προσφυγή κατά της εκλογής τους, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ν.Δ. περίμενε ενάμισι έτος για να περάσει την τροπολογία για την αναστολή της κρατικής χρηματοδότησης των Σπαρτιατών”.
Ωστόσο υπάρχει και κάτι ακόμα που προκαλεί επίσης μεγάλη εντύπωση.
Με την απόφαση του Εκλογοδικείου η Βουλή μένει με 297 βουλευτές αντί των 300. Τι κατάλαβε από αυτήν την εξέλιξη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης; Κατάλαβε, όπως ο ίδιος δήλωσε, ότι τώρα πια για τη συγκρότηση της Εξεταστικής Επιτροπής για την τραγωδία των Τεμπών, χρειάζονται 149 όχι 151 ψήφοι βουλευτών.
Υπάρχουν μερικά ζητήματα που ξεφεύγουν από την τρέχουσα πολιτική δραστηριότητα και αντιδικία και που αγγίζουν τα συστατικά στοιχεία του κάθε κόμματος.
Γι’ αυτό και εμείς στο ΠΑΣΟΚ, αισθανόμαστε υπερήφανοι για αυτόν το μοναχικό αγώνα που αναλάβαμε κατά της ακροδεξιάς και που τον φέραμε εις πέρας.
Ο καθένας σ’ αυτήν τη ζωή βαδίζει σύμφωνα με τις αρχές του.
