Αλέξης ο μπαρμπουτιέρης

Τρομερή ηλεκτρική εκκένωση διαπέρασε το είναι μου. Από την πρώτη τρίχα της κεφαλής μου μέχρι τα νύχια των ποδιών μου. Και ξαφνικά βρέθηκα στο χείλος ενός γκρεμού. Και καθώς τραμπαλιζόμουν, ρίχνω μια ματιά προς τα κάτω. Στην αρχή αισθάνθηκα ίλιγγο. Ανυπόφορο και ανεξέλεγκτο. Μετά, έτσι από στιγμιαία περιέργεια, κοιτάζω στο βάθος του γκρεμού. Εκεί το σοκ το μεγάλο. Εκεί αισθάνθηκα πως όπου να ’ναι τελειώνει η σχέση μου με τον κόσμο και την ύπαρξή μου.

Εκεί στο βάθος του γκρεμού αναγνωρίζω τον Αλέξη Τσίπρα παρέα με τον Γιάνη Βαρουφάκη. Με ένα «ν» το Γιάνης. Τα πρόσωπά τους μείγμα φιλοτομαρισμού και ηδονής. Και καθώς από τα μάγουλά τους εκσφενδονίζονταν μειδιάματα αυταρέσκειας, έφτυναν τις χούφτες τους παίζοντας την Ελλάδα στο μπαρμπούτι!

Αμφότεροι περικυκλωμένοι από δεκάδες τύπους. Κάποιοι κατηγορίας «βουλευτές». Κάποιοι άλλοι κατηγορίας «υπουργοί». Και όλοι περικυκλωμένοι από θεατές που χειροκροτούσαν. Την μπαρμπουτιέρα και τους μπαρμπουτιέρηδες. Χειροκροτούσαν και ταυτοχρόνως χαμογελούσαν. Με την ψευδαίσθηση μιας μπλόφας που ακούει στο σύνθημα «Πρώτη Φορά Αριστερά».

Το εφιαλτικό σκηνικό μού θύμισε σκηνές από το αριστουργηματικό θρίλερ τρόμου του Ρόμαν Πολάνσκι «Το μωρό της Ρόζμαρι». Οπου ο Τζον Κασσαβέτης, άνεργος ηθοποιός, πουλάει τη γυναίκα του, δηλαδή τη Μία Φάροου, στην καλύτερη ερμηνεία της καριέρας της, στον διάβολο. Οι μεσολαβητές που δηλητηριάζουν αυτό το ανύποπτο πλάσμα είναι ένα ζευγάρι απεσταλμένων του διαβόλου!

Η σκηνή στα άδεια γραφεία του υπουργείου Οικονομικών θυμίζει καταψύκτη. Ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε φροντίσει να τους ξεφορτωθεί. Εκεί, σε αυτόν τον καταψύκτη μεταφέρουν τον Γερούν Ντάισεμπλουμ. Τότε το καλοκαίρι του 2015. Ως πρόεδρος του Eurogroup. Ο Σόιμπλε τον είχε συμβουλεύσει να μην έρθει στην Αθήνα. Του είπε: «Εκείνοι να έρθουν να σε βρουν, εκείνοι ζητάνε». Ομως ο Ντάισμπλουμ που, κατά γενική ομολογία των ταχαριστερών, είναι ευγενικός και διαλλακτικός, ήρθε για να βοηθήσει.

Και στη συνέντευξη Τύπου, όταν ο Βαρουφάκης μιλούσε, ο πρόεδρος του Eurogroup δεν καταλάβαινε τίποτα επειδή ο διερμηνέας δεν μετέφραζε από τα ελληνικά στα αγγλικά. Τέτοια σοβαρότητα και τέτοιος επαγγελματισμός. Και ο άνθρωπος, φεύγοντας, αναρωτήθηκε το στοιχειώδες: από πού θα βρεθεί χρήμα για να πληρωθούν συντάξεις και δημόσιοι υπάλληλοι;

Ασε που ο Βλαντιμίρ Πούτιν τούς έκοψε τον βήχα με την απάντηση: «Αν σας έδινα, θα ήταν σαν να πετάω τα λεφτά της Ρωσίας σε σκουπιδοτενεκέ».

Στο μεταξύ, εκείνη ακριβώς την εποχή της μπαρμπουτιέρας, ο μακαρίτης τραπεζίτης Βγενόπουλος, σε συνέντευξή του στη δημόσια τηλεόραση, είχε πει το αλησμόνητο: «Δεν πειράζει αν η Ελλάδα για κάποιο διάστημα επιστρέψει στη δραχμή». Είχε τους λόγους του. Και ένας απ’ αυτούς ήταν να μεταφέρει τα λεφτά του από την Αγγλία ώστε να αγοράσει το μισό Κολωνάκι για ένα κομμάτι ψωμί.

Οι μπαρμπουτιέρηδες των ταχαριστερών δουλεύανε για λογαριασμό της ολιγαρχίας. Αυτό κατάλαβε το ΚΚΕ και γι’ αυτό ο Κουτσούμπας είχε πει ότι «δεν είναι καιρός τώρα να φύγουμε από το ευρώ»!
Και καθώς το πλήθος των κορδωμένων ταχαριστερών σκορπούσε μειδιάματα θριάμβου, ο μπαρμπουτιέρης Αλέξης Τσίπρας εκτοξεύει στην Κρήτη το αμίμητο «εμείς θα βαράμε το νταούλι και οι αγορές θα χορεύουν». Φυσικά συνέβη το αντίθετο. Με το δημοψήφισμα οι αγορές σκαρφάλωσαν. Επειδή η οικονομία της Ελλάδας των μπαρμπουτιέρηδων ήταν για τα σκουπίδια.

Μα τίποτα δεν καταλάβαιναν; Τίποτα. Αποτέλεσμα; Μετά την κωλοτούμπα στο δημοψήφισμα, ο Αλέξης εγκαταλείπει την μπαρμπουτιέρα, βάζει την ουρά του κάτω από τα σκέλια και συμφωνεί σε όλα. Πετάει ο γάιδαρος, Αλέξη; Πετάει, φράου Μέρκελ. Ετσι, από το μηδέν της απόλυτης χρεοκοπίας, οι ταχαριστεροί υπογράφουν τα πάντα. Χειρότερα δεν γίνεται.

Το αποτέλεσμα; Ο πλήρης διασυρμός της Αριστεράς! Τα κόκαλα χιλιάδων αθώων αγωνιστών θα τρίζουν.

Και ο μπαρμπουτιέρης, με άλλον μανδύα, ετοιμάζει την επιστροφή του. Και θα υπάρξουν πολλοί που θα τον ακολουθήσουν. Και η σωτηρία αυτού του τόπου μοιάζει με θαύμα. Μα τι μας σώζει; Το κοκαλάκι της νυχτερίδας;