Τα θρυλικά σκαπτικά και τρίκυκλα, ήταν διαδεδομένα στο Ριόλο. Κυρίως κατά την δεκαετία του 1970 ήταν το βασικότερο μέσο μεταφοράς . Ένα απαραίτητο εργαλείο για όλες της αγροτικές εργασίες, αφού εκτός από μεταφορικό μέσον, μετατρέπονταν και σε σκαπτικό για τα χωράφια ( ή αντίστροφα).
«ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ» ( Γαλαζο-μπλέ χρώμα ), «ΡΕΚΟΡ» ( Πράσινο χρώμα ), «ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ» » ( Κεραμιδί χρώμα ) . Αντικατέστησαν παλιότερες μάρκες ( AGRIA, ILO, Λαικμάστερ κ.λ.π, οι οποίες ήταν μόνο για σκάψιμο.
Πρόκειται για τοπικές μικρές βιοτεχνίες της Ελλάδας, που τα συναρμολογούσαν τα πατενταρίζανε η κατασκεύαζαν διάφορα μέρη τους. Με τα χρόνια τα σκαφτικά/τρίκυκλα είχαν την δική τους μικρή εξελικτική διαδρομή, τους πρόσθεσαν μηχανή αυτοκινήτου, μίζα , λεβιέ ταχυτήτων , πεντάλ, απέκτησαν τιμόνι , κουβούκλιο , παρμπρίζ, πόρτες , φανάρια , φλας (σχεδόν πάντα ήταν σε αχρηστία ) .
Ήταν πολύ αξιόπιστα, οικονομικά και αποτελεσματικά .
“Βαρέθηκα την Τζάγκουαρ, δεν θέλω τη Μερσέντες,θ’ ανέβω στον Μινώταυρο να κλάσουν όλοι μέντες”
