ΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΦΕΣΣΙΑΝ
Με αφορμή την σπουδαία καινοτόμα προσπάθεια του Πανεπιστημίου Case Western Reserve του Κλίβελαντ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “The Lancet”, σχετικά με την έρευνα -στο πλαίσιο του πιλοτικού προγράμματος BrainGate2- και με αιτία την κινητική αναπηρία μου, έρχομαι να προστεθώ και εγώ στην προσπάθεια που θα ονόμαζα «Stand up and Walk again».
Ως ανάπηρος – παραπληγικός μέσα από συζητήσεις και ολονύκτιες ανήσυχες αναζητήσεις έχω καταλήξει στο ασφαλές (αν και ορισμένοι θα με πουν αφελή ή ονειροπόλο), ότι για να υπάρξει λύση σε ένα τεράστιο κομμάτι για την θεραπεία της Αναπηρίας θα χρειαστεί ένα κοινό σώμα επιστημόνων, που όμοιο του δεν έχει υπάρξει ποτέ και ένας σοβαρός προϋπολογισμός. Ίσως κάποιοι με πουν εμμονικό, όμως έχω την ιδέα πως η «μετάφραση» των σημάτων του εγκεφάλου προς τους μυς με μαθηματικό τρόπο, δηλαδή αλγοριθμικά, η λύση της μεταφορά τους με τηλεπικοινωνιακά μέσα (πομπός – δέκτης), και ο υπολογισμός τους με γρήγορους επεξεργαστές όπως ο Α8, δημιουργώντας Bypass στο κομμάτι της κάκωσης, θα μπορούσε λύσει ένα μεγάλο κομμάτι της εξίσωσης. Δηλαδή μιλάμε καθαρά για ένα «παιχνίδι μίμησης» κίνησης αίσθησης και των συνδυασμών αυτών. Αρκεί να το αναλάβει κάποιος ως εργασία και να μην δουλεύουν αρκετοί αποσπασματικά.
Όπως συνέβη και στην επίλυση του κωδικού Enigma του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Όλα ξεκίνησαν από μια ιδέα, όσο πολύπλοκη ή δύσκολη και αν φαινόταν, λύθηκε από μια συγκροτημένη σε σώμα ομάδα επιστημόνων. Αυτό το σενάριο το είδαμε να εξελίσσεται στην κινηματογραφική ταινία «το παιχνίδι της μίμησης».
Απαιτείται λοιπόν μια κοινή αλλά και στενή συνεργασία ηλεκτρονικών –ηλεκτρολόγων αυτοματισμού– βιοιατρικής μηχανικής – νευρολόγων – γενετιστών – τεχνικών ηλεκτρονικών υπολογιστών –μαθηματικών – νευροχειρουργών – φυσιάτρων – μηχανικών αεροναυπηγικής – τεχνητής νοημοσύνης – μεταφοράς επικοινωνιών και δικτύων και άλλων ειδικοτήτων που μπορούν να συνεργασθούν για να θεραπευτεί η αναπηρία. Είναι σαφές ότι δυσκολίες θα υπάρξουν, όμως μιλάμε για μια επανάσταση που θα αλλάξει την ιστορία της ανθρωπότητας αφού θα οδηγήσει σχεδόν τριακόσια εκατομμύρια συνάνθρωπους μας στην ολική επαναφορά και τα ασφαλιστικά ταμεία όλων αυτών των Εθνών σε μια οικονομική ελάφρυνση. Πράγματι, αυτό το είδαν ποτέ ως πρόκληση ώστε να χρειαστεί να επενδύσουν στην θεραπεία, αντί να την συντηρούν; Δεν θα ήταν άσχημη ιδέα λοιπόν εκεί που ορισμένοι κάνουν πολέμους (αμυντικές δαπάνες) να αφιερώσουν ένα κομμάτι αυτών των προϋπολογισμών για αυτό τον σκοπό. Αλώστε αρκετοί από τους ανάπηρους είναι απόρροια αυτών των εχθροπραξιών. Επίσης ένα κομμάτι των Ευρωπαϊκών Επενδύσεων σε επίπεδο Ε.Ε. (HORIZON 2020) θα μπορούσε να αποδοθεί σε ένα τέτοιο σκοπό μιας και ογδόντα εκατομμύρια Ευρωπαίοι είναι κινητικά ανάπηροι.
Φανταστείτε το κοινωνικό όφελος μια τέτοιας προσπάθειας.
Άρα οι μεγαλόσχημες Apple, Samsung, Microsoft, Cisco, Intel κ.α. του κλάδου των Η/Υ που επενδύουν στο μέλλον δεν θα μπορούσαν αντί για OLED οθόνες και γρήγορους επεξεργαστές για smartphones, από κοινού να δημιουργήσουν ένα κοινωνικό ταμείο που θα αποδίδαν για ένα τέτοιο σκοπό;
Τελικά όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε περισσότερα ή είναι ένα μύθος που εξαντλείται στο όνομα της κοινωνικής αλληλεγγύης μοιράζοντας τρόφιμα και φάρμακα; Ότι κάναμε το καλό.
Μήπως είναι καιρός να πάμε παρακάτω ή φοβόμαστε μην ταράξουμε τα νερά;
*Ο Γεράσιμος είναι ο Εμπνευστής της ιδέας Seatrac, για την αυτόνομη πρόσβαση των Ατόμων με Αναπηρία στη θάλασσα. Καινοτομία δεν είναι μόνο κατασκευές και εφαρμογές. Το άρθρο συντάχθηκε αποκλειστικά για την περίοδο που στην Πάτρα διεξάγεται το Patras IQ.
