ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΠΟΥΛΟΥ
Είναι από τις σπάνιες φορές που θα σχολιάσω εδώ στο Facebook κατά την ταπεινή μου άποψη ένα φλέγον ζήτημα το οποίο διχάζει καθημερινά την μικρή μας κοινωνία(κάτω αχαια). Έχω διαβάσει αρκετές αναρτήσεις από συντοπίτες μας και καταστηματάρχες της πόλης μας και έχω διαπιστώσει ότι ένα μεγάλο μέρος της πόλης θεωρεί ότι λόγο της παραπάνω αστυνόμευσης των τελευταίων μηνών έχει υποστεί οικονομική ζημία ο κλάδος της εστίασης και όχι μόνο (αρκετές επιχειρήσεις).Δεν θα μπω στη διαδικασία να σχολιάσω εάν η αστυνομία κάνει την δουλειά της σωστά η όχι καθώς και αν γίνονται διακρίσεις σε κοινωνικές ομάδες ατόμων.Οι νόμοι δεν προέρχονται από καμία αστυνομικη αρχή αλλά από την πολιτεία.,η δε αστυνομία έχει την υποχρέωση να εφαρμόσει αυτούς τους νόμους με κάθε νομιμότητα χωρίς καμία διάκριση (πάλι δεν είμαι αυτός που θα κρίνει αν το κάνει σωστά ή όχι υπάρχουν αρμόδια όργανα ) απλά δεν μπορώ να καταλάβω το εξής, “εμένα” που θέλω να βγω στην πόλη και να στηρίξω την τοπική αγορά που θα με εμποδίσει η αστυνομία εάν είμαι σωστός και νομοταγής και σε έλεγχο να πέσω (ας πάρουμε την παράμετρο ότι κάνει λάθος την δουλειά της και ότι γίνετε σε μια συγκεκριμένη ομάδα πολιτών) να το κάνω πράξη?τι έχω να φοβηθω εάν είμαι με το κράνος στο μηχανάκι ,ένα έχω δίπλωμα ασφάλεια ΚΤΕΟ φαρμακείο στο αυτοκίνητο μου(νόμοι της κυβέρνησης και του κράτους).Μήπως έχουμε την ψευδαίσθηση ότι θέλουμε την αστυνομία και την ασφάλεια που ΠΡΕΠΕΙ να παρέχει στους πολίτες αλλά να φέρουμε και το ΝΟΜΟ στα μέτρα μας?Είναι σίγουρα το πιο φτωχό και δύσκολο καλοκαίρι για όλο το κόσμο και μπορώ να αφουγκραστω τους πάντες διότι μένω εδώ πονάω αυτό το τόπο και είμαι έξω στην κοινωνία και ζω μαζί της.Δεν μπορώ όμως να κατανοήσω ότι η αστυνομία είναι το πρόβλημα που δεν έχουμε κόσμο όπως τα άλλα χρόνια(εφόσον είμαστε νόμιμοι σε αυτά που πρέπει να είμαστε).Για το πάρκινγκ 1000%,για τις υποδομές,για το ότι πρέπει όλοι οι φορείς να παλέψουνε για το καλύτερο δυνατο συμφωνώ σε όλα.Και η αυτοκριτική χρειάζεται και οι ιδέες και όλα αρκεί να είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τα οποία λάθη (αν) έχουμε κάνει και να παλέψουμε με ανιδιοτέλεια χωρίς προσωπικά συμφέροντα για αυτόν το τόπο που κάποια στιγμή πρέπει να πάει ένα βήμα μπροστά το χρωστάμε στους εαυτούς μας και στις γενιές που έρχονται εάν θέλουμε να έχουμε συνέχεια και σε αυτόν τον αγώνα δεν περισσεύει κανένας πολίτης, κανένας κλάδος, καμία γειτονιά , καμία κοινωνική ομάδα.
