Tο… θρίλερ του κορονοϊού, φέρνει ένα τρομακτικό ντόμινο δραματικών εξελίξεων στα θεατρικά μας πράγματα. Παραστάσεις κατεβαίνουν άρον-άρον [μπήκε ήδη λουκέτο στο Ξενοδοχείο ο παράδεισος του «Αλάμπρα», ενώ αύριο… πέφτει η αυλαία για τη «Δασκάλα με τα χρυσά μάτια» του «Βέμπο» και δυστυχώς… το ίδιο αναμένεται να συμβεί σε πολλές παραστάσεις μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Από την άλλη «παγώνουν» πρεμιέρες-όπως η αυριανή της «Πάπισσας Ιωάννας» στη Λυρική-, μετακινήσεις στη Θεσσαλονίκη- η «Τζασμίν» της Ράντου ανέβαλλε για αργότερα την πρεμιέρα της στο Ράδιο Σίτυ, την ώρα που το «Όριεντ Εξπρές» της Δανδουλάκη τελειώνει το… ταξίδι του στο «Αριστοτέλειον» μια εβδομάδα νωρίτερα από ότι είχε προγραμματιστεί. Σε περιοδεία ανά την Ελλάδα θα έβγαινε ο «Ράφτης Κυριών» του Μπέζου, αλλά στο παρά ένα… πάγωσε το ταξίδι του. Όσο για τις παραστάσεις που συνεχίζονται; Ακόμα και οι απόλυτα sold out παραστάσεις «έπεσαν» αισθητά με δύο-τρεις να «κρατάνε» ακόμα γερά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχουν κι αυτές πληγές- «Από Σμύρνη…Σαλονίκη», «Όποιος θέλει να χωρίσει, να σηκώσει το χέρι του», ενώ πολλές είναι οι θεατρικές σκηνές που είδαν μια βουτιά της τάξης του…70 τοις 100 στις εισπράξεις του. Ποιοι θα κρατηθούν όρθιοι στη… λαίλαπα του κορονοϊού και πόσο το θεατρόφιλο κοινό θα αγνοήσει την τρομολαγνεία των καναλιών και θα στηρίξει τις παραστάσεις; Οι συσκέψεις μεταξύ θεατρικών παραγωγών δίνουν και παίρνουν, προκειμένου να υπάρξει μια κοινή στρατηγική για το πως θα κινηθούν από δω και πέρα… Ας ελπίσουμε να ληφθούν άμεσες, καίριες αποφάσεις που να φέρουν πίσω τον κόσμο στα θέατρα σε μια σεζόν που έτσι κι αλλιώς ήταν πολύ άσχημη…
Το γιατί την πληρώνει το θέατρο, την ώρα που είναι γεμάτα μπαρ, εστιατόρια, καφετέριες, γήπεδα κλπ δεν ξέρω να το απαντήσω. Ξέρω να πω, πως το θέατρο προσφέρει… απόδραση από όσα άγρια βιώνουμε και οφείλουμε να το στηρίζουμε, χωρίς πανικό. Πηγαίνουμε σε παραστάσεις με προφυλάξεις -όπως πλέον πηγαίνουμε παντού. Κι ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες…
