ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Ι. ΒΟΥΛΔΗ
Λίγο πριν χαράξει η μέρα το «MEGA» χάθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες. Έτσι απλά, στέλνοντας στην ανεργία εκατοντάδες εργαζόμενους.
Κανείς μας δεν πίστευε πως το …μαύρο θα ήταν η μοίρα της ένδοξης ιστορίας του «μεγάλου καναλιού». Όπως το ίδιο θεωρούσαν και οι άνθρωποί του που για μήνες δούλευαν απλήρωτοι, ελπίζοντας πως θα γίνει το θαύμα. Πως οι μέτοχοί του δεν θα του γύριζαν την πλάτη, στρέφοντας τα επιχειρηματικά τους ενδιαφέροντα σε πιο επικερδείς δουλειές. Αλλά γι’ αυτούς δεν ήταν παρά μια μπίζνα, που ότι ήταν να τους προσφέρει το έδωσε…
Δυστυχώς όμως το ίδιο συνέβη και με όλους όσοι το προηγούμενο διάστημα έχυναν κροκοδείλια δάκρυα για την τύχη του. Γιατί αποδείχθηκε ότι ήσαν κι αυτοί σαν τους τεθλιμμένους συγγενείς , που την ώρα του «καφέ της παρηγοριάς» διαπληκτίζονται γιατί ο διαιτητής αδίκησε την ομάδα τους στο ντέρμπι!
Ένα κανάλι που μας δίδαξε πως μπορεί η πολυφωνία να αποτελέσει το μεγάλο όπλο στην πληροφόρηση του πολίτη. Μακριά από τις παρωπίδες κρατικών τηλεοπτικών σταθμών.
Που μας έκανε να γελάμε μέχρι δακρύων με τις ευφάνταστες κωμικές σειρές του! Που μας έκανε να συγκινούμαστε με τα ιδιαίτερα επιμελημένα σήριαλ!
Που μας έμαθε τι θα πει ερευνητική δημοσιογραφία!
Που κράτησε τα σκήπτρα της ενημέρωσης για χρόνια.
Αυτό ήταν το «Mega» που δεν υπάρχει πλέον. Γιατί αυτή είναι η άδικη μοίρα της ιδιωτικής τηλεόρασης. Βρίσκεται πάντοτε «επί ξύλου κρεμάμενη» κρίνοντας την τύχη της από τις διαθέσεις του κάθε επιχειρηματία, που επενδύει για άγνωστο χρόνο στο μέσο ενημέρωσης και όποτε επιθυμεί ρίχνει «μαύρο» και αναχωρεί για …άλλες πολιτείες.
Αλλωστε και στην περιοχή μας το έχουμε ζήσει αρκετές φορές!
Γιατί ποτέ δεν τέθηκαν όροι , κανόνες, προϋποθέσεις για να μπορεί κανείς να χρησιμοποιεί τις συχνότητες που ανήκουν στην Πολιτεία. Θα αλλάξουν τα δεδομένα; Πολλά έχουμε ακούσει στο παρελθόν. Ακούμε και σήμερα, αλλά πλέον όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος…
