Το λαγκάδι, η παρέμβαση του δήμου και το … «απαγορευτικό” γινάτι!

ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

Το πρόβλημα είναι εδώ και πολλούς μήνες. Μάλλον χρόνια. Ένα λαγκάδι, λοιπόν, κάθε χρόνο, σε τραγική κατάσταση, με καλαμιές, δέντρα και χορτάρια, φερτά υλικά, ψόφια ζώα, ποντίκια, φίδια και … έντονη δυσοσμία. Το λαγκάδι (ρέμα, ποτάμι, πείτε το όπως θέλετε) πρέπει να καθαριστεί. Βρίσκεται στο Γομοστό, μια «ανάσα” από εκεί που άνθρωποι, κοιμούνται, τρώνε, μικρά παιδιά παίζουν. Πέραν του κινδύνου της δημόσιας υγείας, ο κίνδυνος να «φουντώσει” από φωτιά είναι μεγάλος! Σήμερα λοιπόν, που και η δυτική Αχαΐα, βρίσκεται στο «κόκκινο” για πρόκληση πυρκαγιάς, βρήκα την ευκαιρία. Ο δήμος ανταποκρίθηκε άμεσα, στο αίτημα δημότη, να καθαριστεί το λαγκάδι. Πολύ πιο γρήγορα, μάλιστα, τα αντανακλαστικά της δημοτικής αρχής και της αντιδημαρχίας έργων από ότι περίμεναν στο χωριό. Και μην πάει το μυαλό σας στα προεκλογικά δωράκια και ταξίματα. Γιατί αυτό έγινε πολύ πιο πριν, μάθουμε ότι οι εκλογές θα επισπευσθούν. Μέχρι εδώ όλα καλά. Ήρθε ο μηχανικός του δήμου, έκανε αυτοψία, είδαν τί απαιτείται και τί χρειάζεται και το σπουδαιότερο; Διαπίστωσαν το «επείγον” του αιτήματος. Όμως… Όταν επέστρεψαν με τα μηχανήματα, έγινε το εξής απίστευτο! Ένας άλλος πολίτης, σταμάτησε τα μηχανήματα! Όπως το ακούτε. Του ανήκει το λαγκάδι; Όχι φυσικά. Απειλείται η περιουσία του από τον καθαρισμό; Το τελείως αντίθετο! Αν το λαγκάδι πλημμυρίσει, ή πιάσει φωτιά, ο πρώτος που υποστεί καταστροφή είναι αυτός. Κι όμως! Και ερωτώ. Υπάρχουν όρια στην άσκηση της εξουσίας; Και δεν μιλάμε για το «σκάσε και κολύμπα”, ούτε για το «εγώ διατάζω”. Μιλάμε για την καθημερινότητα, τη λογική, την προστασία της δημόσιας υγείας και την ασφάλεια των πολιτών. Ο δήμος, λοιπόν, για να μην ερεθίσει και οξύνει άλλο την κατάσταση, πήρε τα μηχανήματα κι έφυγε όπως ήρθε… Το λαγκάδι, στη χειρότερη κατάσταση, απ ότι ήταν… Θα ληφθεί απόφαση να γίνει ο καθαρισμός ή θα «καούμε” από ένα γινάτι; (Κρατάει πολλά χρόνια, έτσι, γιατί δεν έχουμε κάτι άλλο να κάνουμε προφανώς…)