Πρός
τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα
τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν
Παιδιά μου εὐλογημένα,
Μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ εἰσερχόμεθα στὸ στάδιο τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς προετοιμάζει πνευματικὰ κατὰ τὴν περίοδο αὐτή, ὥστε νὰ φθάσωμε ἐν ὑγιείᾳ ψυχικῇ καὶ σωματικῇ νὰ προσκυνήσωμε τὰ ἅγια Πάθη τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν καὶ νὰ Τὸν δοξάσωμε Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν.
Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ εἶναι μιά πορεία ἡ ὁποία ἔχει ἕνα συγκεκριμένο στόχο. Νὰ συναντηθοῦμε μὲ τὸν Νυμφίο τῆς ψυχῆς μας καὶ νὰ βιώσωμε βαθειὰ στὴν καρδιά μας τὴν χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση τῆς προσωπικῆς κοινωνίας μαζί Του.
Ἡ φιλόστοργη μητέρα μας, ἡ Ἐκκλησία, μᾶς παρέχει τὶς πνευματικὲς ὁδηγίες καὶ τὰ ἀπαραίτητα πνευματικὰ καὶ οὐράνια ἐφόδια, ὥστε μὲ ἀσφάλεια νὰ φθάσωμε στὸ ἐπιθυμητὸ τέρμα, στὴν Ἀνάσταση δηλαδή.
Ποιὰ εἶναι λοιπὸν αὐτὰ τὰ μέσα καὶ ἐφόδια μέ τά ὁποῖα μᾶς ἐνισχύει ἡ Ἐκκλησία;
Ἂς τὰ ὑπενθυμίσωμε, ἀδελφοί μου, στὴν ἀγάπη σας
α) Ἡ προσευχή, ἡ ὁποία εἶναι ἡ γέφυρα ποὺ ἑνώνει τὸν οὐρανὸ μὲ τὴν γῆ, τὸν ἄνθρωπο μὲ τὸν Θεό. Εἶναι ἡ μυστικὴ κλίμακα, ἡ σκάλα δηλαδὴ ἡ ὁποία μᾶς ἀνεβάζει στὸν οὐρανό, στήν μόνιμη πατρίδα μας.
β) Ἡ οὐρανοδρόμος νηστεία, ἡ ἐκκόπτουσα τὸ σαρκικὸ καὶ χαμαίζηλον φρόνημα καὶ ἀνάγουσα εἰς πνευματικοὺς ἀναβαθμούς, ἀφοῦ συνδυαζομένη μὲ τὴν ἐγκράτεια καὶ τὴν νήψη, ἀποδεικνύεται φάρμακο σωτήριο.
γ) Ἡ ταπείνωση, τὴν ὁποία οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας ὀνομάζουν κρηπίδα, δηλ. βάση καὶ θεμέλιο πασῶν τῶν ἀρετῶν.
δ) Ἡ μετάνοια. Δεύτερο βάπτισμα καὶ λουτρὸν δακρύων, ὀνομάζεται ἀπὸ τοὺς ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας, ἡ μετάνοια. Πρόκειται γιὰ τὴν ἀλλαγὴ τρόπου ζωῆς, τὴν ἀπόρριψη τοῦ παλαιοῦ ἑαυτοῦ μας, τῶν δερματίνων χιτώνων, κατά τήν ἁγιοπατερική ἒκφραση, γιά τόν ἐσωτερικό πνευματικό μεταβολισμό. Γιὰ τὴν ἀπόφαση νὰ σηκωθοῦμε ἀπὸ τὸ πτῶμα στὸ ὁποῖο εὑρισκόμεθα, ἐξ’ αἰτίας τῆς φθοροποιοῦ καὶ καταστροφικῆς ἁμαρτίας, πού ὑποδουλώνει τὸν ἄνθρωπο, ἀλλοτριώνει τὸ φρόνημά του καὶ τὸν δαιμονοποιεῖ.
ε) Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ πρὸς τὸν συνάνθρωπο, ἐκφραζομένη, ἐκτὸς τῶν ἄλλων, καὶ μέσα ἀπὸ τὴν φιλανθρωπία πρὸς τοὺς ἐνδεεῖς καὶ ἐμπεριστάτους ἀδελφούς μας, τοὺς πονεμένους, τοὺς ἀδικημένους, τοὺς πένητας καὶ ἀσθενεῖς, τοὺς αἳροντας γενικῶς τὸν σταυρὸ τῆς ὀδύνης, μὲ τοὺς ὁποίους ταυτίζεται ὁ Κύριός μας, συμπορεύεται καὶ συμπάσχει.
στ) Τέλος, θὰ σημειώσωμε μὲ ἰδιαίτερη ἔμφαση τὴν συμμετοχή μας στὴν Μυστηριακή ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας μας, μὲ ἀποκορύφωμα τὴν μετοχή μας στὸ Ποτήριο τῆς Ζωῆς, στὴν Θεία δηλ. Κοινωνία, μέσα ἀπὸ τὴν ὁποία γινώμεθα ὃμαιμοι καὶ σύσσωμοι Χριστοῦ.
Ἀδελφοί μου, γνωρίζω ὅτι ὁ δρόμος αὐτὸς εἶναι πολὺ δύσκολος, χρειάζεται ὑπομονή, πίστη καί ἂσκηση, ὅμως συμπαραστάτης μας στὸν ἀγῶνα μας, εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Κύριός μας καὶ ἀκοίμητοι πρέσβεις πρὸς Αὐτὸν ὑπὲρ ἡμῶν, εἶναι ἡ Παναγία Μητέρα Του καὶ Μητέρα μας ἡ Κυρία Θεοτόκος, ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Ἀνδρέας καὶ πάντες οἱ Ἅγιοι, οἱ ἀπ’ αἰῶνος Θεῷ εὐαρεστήσαντες.
Παρηγορία στὴν δύσκολη πορεία μας, εἶναι οἱ Ἱερὲς Ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας, στὶς ὁποῖες ἐὰν συμμετέχωμε λαμβάνωμε δύναμη καὶ ἐπιστηριγμό.
Σᾶς εὔχομαι ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου νὰ ἀξιοποιήσετε, ὅλα τὰ προαναφερθέντα πνευματικὰ μέσα καὶ θερμῶς προσεύχωμαι νὰ φθάσετε, νὰ φθάσωμε ὅλοι, ὣστε νὰ ἑορτάσωμε ἐν χαρᾷ καί εὐφροσύνῃ τὸ Ἅγιον Πάσχα, τὸ πέρασμά μας ἀπὸ τὰ φθαρτὰ στὰ ἄφθαρτα, ἀπό τά πρόσκαιρα στὰ αἰώνια, ἀπὸ τὴν δουλεία τῆς ἁμαρτίας στὴν κατὰ Θεὸν ἐλευθερία.
Καλὴ μεγάλη Τεσσαρακοστὴ καὶ καλὴ Ἀνάσταση.
Σᾶς ἀσπάζομαι ἐν Κυρίῳ.
