Ο Αστυνομικός Σταύρος Τσιροζίδης που είχε συγκλονίσει το Πανελλήνιο περιγράφοντας, τις εφιαλτικές στιγμές που έζησε στο φλεγόμενο Μάτι, προσπαθώντας να σώσει ζωές, βρέθηκε στην Κάτω Αχαΐα.
Ο Αστυνομικός περιέγραφε την κόλαση που έζησε στους δικούς του ανθρώπους που τον ρωτούσαν, ενώ έλεγε συνέχεια ότι δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσει τις στιγμές αυτές, αν και πρόκειται για έμπειρο αστυνομικό με πολλές αποστολές στο ενεργητικό του.
Ο Σταύρος Τσιροζίδης, ήταν ένας από τους αστυνομικούς που βρέθηκαν στο Μάτι από την πρώτη στιγμή και έσωσαν εκατοντάδες ανθρώπους από τη φονική πύρινη λαίλαπα.
Οι αναφορές του προκαλούν σοκ: “Φτάσαμε σε απόσταση 50 μέτρων από το μοιραίο χωράφι. Όλα γύρω μας ήταν καμένα. Δεξιά, αριστερά βλέπαμε καμένες κολώνες της ΔΕΗ, καλώδια να φλέγονται, καμένα σπίτια και αυτοκίνητα. Δυστυχώς σχεδόν όλα τα καμένα αυτοκίνητα που αντικρίσαμε στην περιοχή είχαν πρόσωπο προς το Κόκκινο Λιμανάκι. Ο κόσμος ήθελε να πάει προς τη θάλασσα για να σωθεί και κάηκε. Στις 21.15 φτάσαμε στην πλατεία. Εκεί μας ενημέρωσαν πολίτες ότι λίγο μετά το κάμπινγκ υπάρχει ένα άτομο νεκρό. Πράγματι βρήκαμε άνδρα που είχε πεθάνει από ασφυξία. Τα ρούχα του είχαν καεί λίγο. Κατόπιν, κατεβήκαμε στη Ποσειδώνος. Σταματήσαμε σε ένα ξενοδοχείο. Στην παραλία υπήρχε ένα απανθρακωμένο πτώμα. Αφήσαμε τη μηχανή και αρχίσαμε να ψάχνουμε για εγκλωβισμένους. Με το φακό φτάσαμε στο δρόμο όπου είχαν εγκλωβιστεί πολλά αυτοκίνητα με κόσμο. Είμαι 18 χρόνια στην Αστυνομία, έχω δει πολλούς διαμελισμένους ανθρώπους σε τροχαία, αλλά αυτή η εικόνα πραγματικά δεν μπορεί να συγκριθεί με καμία. Άνθρωποι, μικροί και μεγάλοι, απανθρακωμένοι. Καταλάβαινες ότι κάποιοι από αυτοί ήταν μικρά παιδιά και δεν μπορούσες να το πιστέψεις. Υπήρχαν άνθρωποι που δεν πέθαναν από τις φλόγες αλλά από τη θερμοκρασία. Έλιωσαν. Σκεφτείτε ότι είδα ζάντες, οι οποίες έχουν και τιτάνιο, να έχουν λιώσει και να έχουν πάρει υγρή μορφή. Διανοείστε το ανθρώπινο σώμα τι γίνεται σε αυτές τις θερμοκρασίες; Το αλουμίνιο λιώνει περίπου στους 600 βαθμούς”.
Ο Σταύρος Τσιροζίδης, βρέθηκε στα μέρη μας, με την οικογένειά του για λίγες ημέρες ξεκούρασης, φιλοξενούμενος από συγγενικά του πρόσωπα. Θέλει να ξεκουραστεί, να αφήσει πίσω του αυτή την κόλαση που έζησε, δύσκολο όμως… Όπως λέει ο ίδιος. “Δεν ξεχνιούνται αυτά τα πράγματα. Τις πρώτες ημέρες όταν έκλεινα τα μάτια μου, έβλεπα πάλι αυτές τις εικόνες στα μάτια μου. Όσο περνούν τριγυρίζουν όλα στα μυαλό μου. Προσπαθώ να το διαχειριστώ να τα βάλω σε μια σειρά, αλλά κάθε μέρα, θυμάμαι και κάτι ακόμα”.
ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣΑΝ ΟΙ ΑΣΥΡΜΑΤΟΙ
“Ως συνδικαλιστής καταγγέλλω πάλι την έλλειψη επικοινωνίας λόγω μη λειτουργίας ασυρμάτων και όλοι οι συνάδελφοι έδρασαν αυτοβούλως για να σώσουν όσους μπορούσαν. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους που με αυτοθυσία και τεράστια προβλήματα, ρίχτηκαν στις φλόγες”, συμπληρώνει ο κ. Τσιροζίδης.
Β. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
