ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ Ι. ΒΟΥΛΔΗΗ περίπτωση της διεκδίκησης του θαλασσίου μετώπου έχει φθάσει πλέον στα όρια του τραγελαφικού. Δεν ξέρεις πια τι να κάνεις. Να κλάψεις ή να γελάσεις…
Τρείς κυβερνήσεις, τρείς υποσχέσεις, καμιά υλοποίηση!
«Μετατρέπουμε την προσωρινή σε οριστική παραχώρηση προς το Δήμο Πατρέων κι όχι μόνο για τα 3,5 χιλιόμετρα που προβλέπει το αρχικό σχέδιο». Λόγια ειπωμένα στις αρχές του χρόνου από τον Αλέξη Τσίπρα , στην προεκλογική συγκέντρωση της Πάτρας.
Ολοι τότε χειροκρότησαν την αποφασιστικότητα και την καθαρότητα του λόγου του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ. Που όμως ως πρωθυπουργός, μετέπειτα , άρχισε να τροποποιεί τα όσα είχε τάξει.
Περνούσαν οι μήνες και ο αρμόδιος υπουργός Ναυτιλίας από καιρού εις καιρόν επέμενε πως η υλοποίηση οσονούπω έρχεται, μέσω διαβούλευσης.
Η εμφανής αλλαγή στάσης έγινε αντιληπτή, αλλά , όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός «η ελπίδα πεθαίνει τελευταία». Και δυστυχώς για μας…απεβίωσε.
Διότι το σχέδιο που πανηγυρικά εμφάνισε ο κύριος Δρίτσας με προοπτική ο ΟΛΠΑ να αναλάβει τις τύχες του χώρου και με «εξαναγκασμό» ώστε να φροντίσει για έργα χιλιάδων ευρώ, μόνο θυμηδία προκαλεί.
Κι όπως μάλιστα χαρακτηριστικά ανέφερε ο Δήμαρχος Κώστας Πελετίδης «ζητούν ανερυθρίαστα να υπογράψουμε την ταφόπλακα της διεκδίκησης».
Δεν γνωρίζω εάν κάποιοι πιστεύουν πως μπορεί ονομάζοντας το κρέας σε ψάρι να μας ταϊσουν…κουτόχορτο, αλλά πριν προβούν σε ανάλογες κινήσεις θα όφειλαν τουλάχιστον να ενημερωθούν πως δεν απευθύνονται σε αφελείς.
Εάν πίσω από νομικίστικα τερτίπια πιστεύουν πως θα κρυφτούν είναι μακράν γελασμένοι.
Η πόλη θα πρέπει να δείξει την αποφασιστικότητα της με πρώτους τους εκπροσώπους της.
Κι επειδή η ανεκτικότητα εκλαμβάνεται συνήθως ως αδυναμία , δεν θα πρέπει σε αυτή την περίπτωση να επιδειχθεί.
Το παραλιακό μέτωπο ανήκει στους πατρινούς. Τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια και δεν φθάνουν μακριά.
Ας το αντιληφθούν όσοι εμπαίζουν τους πολίτες της τρίτης πόλης της χώρας.
Αρκεί και οι αιρετοί μας να σταθούν στο ύψος τους και να παραμερίσουν μικροκομματικές σκοπιμότητες , που θα αναγνώσουν στα…ψιλά γράμματα κειμένων.
Μόνο με ομοθυμία και ομοψυχία κερδίζονται αγώνες.
Για το πώς χάνονται αυτό το ξέρουμε καλύτερα…
