ΤΗΣ ΝΙΚΟΛΕΤΑΣ ΦΡΟΥΝΤΑ
Λογοθεραπεύτριας
Θεραπευτικό Κέντρο Κάτω Αχαΐα
Η ομαλή ανάπτυξη ενός παιδιού είναι αποτέλεσμα της αρμονικής συνεργασίας και αλληλεπίδρασης αναπτυξιακών παραμέτρων, όπως είναι η φυσική και σωματική του ανάπτυξη, η ανάπτυξη της νοημοσύνης και τέλος, η κοινωνική-συναισθηματική ανάπτυξη.Όλες οι παραπάνω περιοχές είναι στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους, με αποτέλεσμα οποιαδήποτε καθυστέρηση ή διαταραχή της μιας να μπορεί να επηρεάσει και άλλους τομείς.
Αρνητικές επιδράσεις φαίνεται να έχουν οι διαταραχές της ομιλίας και του λόγου στην κοινωνική συμπεριφορά και στην κοινωνική – συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών, τα οποία εκδηλώνουν αυτές τις διαταραχές.
Τα προβλήματα λόγου-ομιλίας που μπορεί να παρουσιάσουν τα παιδιά δεν δίνατε να κρυφτούν, αφού η ομιλία και ο λόγος αποτελούν το κύριο μέσον επικοινωνίας κατά τις καθημερινές κοινωνικές συνδιαλλαγές με τα άλλα άτομα, με αποτέλεσμα να επιδέχονται συχνά, αρνητική κριτική.
Το κοινωνικό σύνολο, στο οποίο ένα παιδί εντάσσεται, περιτριγυρίζεται από αυστηρούς κριτές. Τα ίδια τα παιδιά μπορούν να παίξουν αυτό το ρόλο, καθώς αντιλαμβάνονται κατευθείαν το διαφορετικό και δεν το αφήνουν ασχολίαστο, προσδίδοντας του ανυπόστατους χαρακτηρισμούς.
Η κοροϊδία μπορεί να εκδηλωθεί με κάθε τρόπο και η ομαλή ένταξη των παιδιών αυτών στο κοινωνικό σύνολο επηρεάζεται. Αρκετές είναι, μάλιστα, οι φορές που τα αντιμετωπίζουν με απορριπτική μάλλον στάση. Τέτοιου τύπου στάση συναντάμε καθημερινά μέσα στα σχολεία ακόμα και από τους συμμαθητές της τάξης.
Η ομιλία του παιδιού που δεν μιλάει καθαρά ακούγεται διαφορετική (θέλω – σέλω, στρείδι – στρίβει) δημιουργώντας έτσι επικοινωνιακή σύγχυση. Επιπλέον, εάν το παιδί έχει ήδη ξεκινήσει τη σχολική του φοίτηση, πιθανόν να επηρεαστεί ο γραπτός και ο αναγνωστικός λόγος του.
Ένα παιδί που παρουσιάζει διαταραχή στη ροή του λόγου (τραυλισμό) συνηθίζει ο λόγος του να είναι χωρίς ρυθμό, συχνά διακοπτόμενος, με πολλές επαναλήψεις και μπλοκαρίσματα. Μέσα από την καθημερινή του επαφή εκτίθεται στους συμμαθητές του, με αποτέλεσμα να σχολιάζεται αρνητικά.
Εάν το παιδί παρουσιάζει δυσκολίες στην έκφραση, κατανόηση και χρήση του λόγου τότε θα δυσκολεύεται να αποτυπώσει με λέξεις αυτό που θέλει να πει, να κατανοήσει κάτι που ακούει ή βλέπει και να χρησιμοποιήσει προτάσεις με σωστή σύνταξη και λεξιλόγιο.
Ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του το παιδί μπορεί να παρουσιάσει απροθυμία να εκφραστεί (όταν ξέρει ότι δεν το λέει σωστά), βίαιη συμπεριφορά ή επιθετικότητα. Επιπλέον, το ίδιο το παιδί ίσως να εμφανίζεται με μειωμένη αυτοπεποίθηση, να είναι μελαγχολικό, γεμάτο φόβο και ντροπή, επηρεάζοντας έτσι και τις σχολικές του επιδόσεις.
Τα προβλήματα λόγου-ομιλίας-επικοινωνίας χρήζουν έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπιση, καθώς μπορεί να επηρεάσουν σε μικρό ή σε μεγάλο βαθμό, την ψυχοσυναισθηματική ισορροπία του παιδιού, τη συμπεριφορά, την κοινωνική του προσαρμογή, την προσπάθειά του για μάθηση και τη μελλοντική του εξέλιξη. Επιπλέον, συχνά συνυπάρχουν με άλλες διαταραχές, γι’αυτό καλό είναι να αντιμετωπίζονται πολυθεραπευτικά και να υπάρχει στενή συνεργασία ανάμεσα στους ειδικούς, τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς.
