Οι…αναγνώσεις του δημοψηφίσματος

Εδώ και χρόνια ισχυρίζομαι πως δεν υπάρχει μία και μοναδική αλήθεια –οικονομική, πολιτική- για την λύση στην κρίση της χώρας μας. Κακώς κάποιοι λαικίζοντας είχαν θέσει το δίλημμα μνημόνιο-αντιμνημόνιο. Κακώς δεν κάθισαν οι «πολιτικοί αρχηγοί» στο τραπέζι των συζητήσεων  προκειμένου να συνθέσουν την καλύτερη πρόταση για την πατρίδα μας. Δεν κάθισαν γιατί απλά η αντιπαράθεση απλά εξυπηρετούσε την διατήρηση της πολιτικής πελατείας ενός εκάστου και όχι την διατήρηση της συνοχής της Ελληνικής κοινωνίας και την πρόοδο της οικονομίας. Δεν κάθισαν γιατί το πολιτικό κατεστημένο δεν είχε τις αντοχές να προχωρήσει σε ρίξεις και να προάγει τον διάλογο.  Ήταν ευκολότερο να φανατίζουν τους πολίτες.

Το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος είχε όμως και δεύτερη ανάγνωση. Το πολιτικό προσωπικό των κομμάτων της Αντιπολίτευσης δεν πείθει. Δεν έπεισε. Ο κύκλος τους απλά τελείωσε. Άθελά του λοιπόν ο κος Τσίπρας μέσα από την διαδικασία ενός στρεβλού Δημοψηφίσματος μπορεί να προκάλεσε την αρχή της ριζικής αλλαγής στις ηγεσίες και την πολιτική ταυτότητα των κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Η προώθηση μίας στρεβλότητας, ίσως συντελέσει στην διόρθωση της διαχρονικής πλέον στρεβλότητας του πολιτικού συστήματος συνολικά.   Αρκεί να παραμείνουμε στο Ευρώ και το αφήγημα της Κυβέρνησης  να είναι πραγματικά εμφανές χωρίς πτυχές που ακόμα δεν έχουν εμφανισθεί.