Μεγάλο μέρος ευθύνης για την σημερινή κατάσταση δεν φέρει το “μνημόνιο” αλλά οι “απαίδευτοι” πολιτικοί

Κάθε πολιτικά και σκεπτόμενο άτομο πρέπει να αναγνωρίσει πως στην παρούσα φάση η Κυβέρνηση έδειξε το κάτι διαφορετικό ως προς την στρατηγική της διαπραγμάτευσης. Παρά το γεγονός ότι ανήκω σε άλλο πολιτικό χώρο πρέπει επίσης να επισημάνω πως αυτή η διαφοροποίηση στο τρόπο που πολιτεύεται η Κυβέρνηση θα βοηθήσει στην “υποχρεωτική” και ουσιαστική ανανέωση του στελεχιακού δυναμικού και του τρόπου πολιτεύεσθαι ΟΛΩΝ των κομμάτων. Ειδικά εκείνων που παρασυρμένα από τον διαχρονικό κυβερνητισμό τους έχασαν τις εξελίξεις των καιρών. Εκτιμώ πως θα βρεθεί συμβιβαστική λύση την Δευτέρα. Όμως δεν πρέπει να παρασυρθούμε πιστεύοντας ότι από την στιγμή εκείνη και μετά τα πράγματα θα αλλάξουν.

Δυστυχώς τα δύσκολα έρχονται άμεσα προκειμένου – αν κερδίσουμε χρόνο – να καταστεί δυνατή η εξισορρόπηση της οικονομίας, η σταθεροποίηση των τραπεζών όταν ταυτόχρονα θα πρέπει να στηριχθούν άμεσα οι οικονομικά ευπαθέστερες ομάδες. Ας μην περνάει από το μυαλό κανενός ότι η πιθανότητα “”δραχμής” θα ήταν προτιμότερη από αυτό που βιώνουμε σήμερα. Αρκεί να ενημερωνόμαστε συχνά για το τι συμβαίνει σε χώρες που χρεοκόπησαν, ή ακόμα πόσους νεκρούς είχε η Αργεντινή κατά την πρώτη της χρεοκοπία. Τα οφέλη από επιτυχία των διαπραγματεύσεων θα είναι πολλαπλά.

Τελικά μεγάλο μέρος ευθύνης για την σημερινή κατάσταση δεν φέρει το “μνημόνιο” αλλά οι “απαίδευτοι” πολιτικοί που νομοθετούσαν στο πόδι ή εν μέσω κρίσης εξακολουθούσαν να “βολεύουν” ο ένας τον άλλο. Πολλά τα λάθη σε προηγούμενες νομοθετικές παρεμβάσεις. Ακόμα περισσότερα στον τρόπο υλοποίησης των. Δεν αρκεί όμως η κριτική από τους νέους υπουργούς. Πρέπει να αποδείξουν ότι είναι “διαφορετικοί”. Ο χρόνος αναμονής όμως είναι λίγος ενώ η μέχρι σήμερα πολιτεία τους δείχνει πως έχουν ανακληθεί πολλά από τα όσα είχαν υποσχεθεί.