Μήπως ήρθε η ώρα να «διαπραγματευθούμε» πολιτικά για την επόμενη μέρα της Αχαΐας;

Μήπως ήρθε η ώρα να «διαπραγματευθούμε» πολιτικά για την επόμενη μέρα του Νομού μας; Τώρα που τα περισσότερα πολιτικά κόμματα έγιναν «μνημονιακά». Μήπως είναι καιρός  να σταματήσουμε να αναρωτιόμαστε γιατί χάθηκε το παράλιο μέτωπο; Γιατί το φυσικό αέριο δεν έφθασε μέχρι την Πάτρα και τώρα προωθούνται κάποιες πρωτοβουλίες;  Γιατί όλοι απαθώς δεχόμαστε τόσα χρόνια πως αρκούσαν δηλώσεις υπευθύνων για να «δούμε» τον προαστιακό στην Πάτρα, για να δούμε να ολοκληρώνεται η Πατρών –Πύργου; Γιατί ελάχιστοι επεσήμαναν πως σήμερα δεν υπάρχουν κονδύλια για να συντηρηθούν τα λίγα γυμναστήρια και κολυμβητήρια;

 Η κάθοδος των υποψηφίων με λίστα παρουσιάζει μία ιδανική ευκαιρία να διαμορφωθούν σήμερα οι μελλοντικές πλατφόρμες αντιπαράθεσης ή σύνθεσης απόψεων και προτάσεων του μέλλοντος για μια καλύτερη μέρα για την Αχαΐα. Μπορεί η λίστα σε μία εκλογική αναμέτρηση να προβλέπεται από το Σύνταγμα. Όμως, στην παρούσα φάση η χαλαρότητα διαμορφώνει αποσυσπειρώσεις, ασάφεια μηνύματος και μεγάλο ποσοστό αναποφάσιστων μέχρι την τελευταία στιγμή της ψηφοφορίας. Προάγει την δημοκρατία μία τέτοια  προοπτική; Ειδικά σε ένα περιβάλλον όπου οι ψηφοφόροι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην ειλικρίνεια του πολιτικού συστήματος  μετά την πλήρη ανατροπή των θέσεων της απερχόμενης Κυβέρνησης. Το διακύβευμα λοιπόν σε μία εκλογική αναμέτρηση με λίστα είναι η προβολή του αποτελεσματικότερου μηνύματος των κομμάτων για μία πρόταση διακυβέρνησης. Υπάρχει χώρος άραγε σε μία τόσο γενική προσέγγιση για τοποθετήσεις σε ευρύτερα θέματα τοπικού ενδιαφέροντος; Μέχρι σήμερα η απάντηση θα ήταν εύκολα όχι.

Η κρίση όμως έχει διαμορφώσει την αναγκαιότητα η κεντρική πολιτική σκηνή εκτός από την εφαρμογή του μνημονίου, να διαμορφώσει επιμέρους θέσεις. Η λύση στην κρίση δεν θα δοθεί μόνον με την υλοποίηση μίας κεντρικής γραμμής. Αυτό ίσως ήταν το λάθος των προηγούμενων Κυβερνήσεων που υλοποίησαν αποφάσεις μνημονίων, είτε με στρεβλή δομή όπως ο ΕΝΦΙΑ, είτε χωρίς την οπτική των αναγκών περιοχών και οικονομικών δραστηριοτήτων. Σίγουρα πλέον υπάρχει το ορθό μήνυμα που αναζητεί τον ειλικρινή και εκπαιδευμένο ερμηνευτή του. ΟΧΙ μέσω παλαιοκομματικής ίντριγκας που διώχνει πλέον το ψηφοφόρο από την διάθεση της πολιτικής επιλογής, και μικροπολιτικών σοφιστιών που διαχρονικά κάλυπταν και καλύπτουν την αδυναμία πολιτικού λόγου ουσίας.