Ούτως ή άλλως, είναι μια σοβαρή για το μέλλον απόφαση, που πρέπει όλοι να την προσεγγίσουμε με προσοχή, με διαστάσεις μεγάλου βάθους χρόνου, χωρίς επικοινωνιακά και πρόχειρα χαρακτηριστικά.
Καταρχήν, να αναφέρουμε ότι εδώ και τρία ή τέσσερα χρόνια, το έργο έχει εγκαταλειφθεί, την στιγμή που υπολείπεται μόνο το 5% των εργασιών πριν την αποπεράτωση του. Και είναι αποκλειστική η ευθύνη του Κράτους και του αρμόδιου Υπουργείου για την εγκατάλειψη αυτή.
Σε κάθε περίπτωση, οφείλουμε να αποκτήσουμε την ετοιμότητα, η διαχείριση να αρχίσει, με την μία ή την άλλη μορφή, αμέσως μετά την ολοκλήρωση των εργασιών και την πλήρωση του φράγματος, που επίσης απαιτεί ένα ή και δύο χρόνια.
Ας έρθουμε όμως στην περίοδο της πλήρους λειτουργίας. Η πρόταση μας είναι να διαχωριστεί η διαχείριση-συντήρηση του φράγματος, σαν μεγάλου τεχνικού έργου από την διαχείριση των υδάτων και την συντήρηση των δικτύων έξω από το φράγμα μέχρι την σύνδεση τους με τα δίκτυα διανομής.
Για την πρώτη περίπτωση, υπεύθυνο αποκλειστικά, πρέπει να είναι το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, δηλαδή το Κράτος. Και αυτό γιατί εμείς δεν διαθέτουμε την τεχνογνωσία, αλλά και δεν γνωρίζουμε από τώρα την ποιότητα της κατασκευής, τις πιθανές αστοχίες και δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το κόστος πιθανών βλαβών. Το Υπουργείο, διαθέτει αρμόδια υπηρεσία, έχει τεχνογνωσία, και διαχειρίζεται ήδη τα υπάρχοντα μεγάλα φράγματα, (π.χ. Μόρνου, Ευήνου κτλ). Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να έχει την απόλυτη ευθύνη για ένα έργο δικής του αρμοδιότητας και για την κατασκευή και για την λειτουργία.
Για την δεύτερη περίπτωση, δηλαδή την διαχείριση των υδάτων και των δικτύων, υπεύθυνη να είναι η ΔΕΥΑΠ ή Διαδημοτική επιχείρηση που θα συγκροτηθεί.
Υπό τις παρακάτω ελάχιστες προϋποθέσεις:
1.Στο ιδρυτικό της καταστατικό ή στην σύμβαση που θα υπογραφεί με το Κράτος, να λογίζεται το νερό, πρωτίστως το πόσιμο νερό, σαν κοινωνικό αγαθό, σαν είδος πρώτης ανάγκης. Άρα ο φορέας που θα το διαχειρίζεται, θα έχει την απόλυτη ευθύνη της πολιτικής τιμών και την απόλυτη δυνατότητα τιμολογιακής πολιτικής υπέρ των λαϊκών στρωμάτων.
2.Κάλυψη από το Κράτος, του αρχικού κεφαλαίου εκκίνησης και των λειτουργικών δαπανών για τα πέντε (5) πρώτα χρόνια.
3.Δυνατότητα άμεσης πρόσληψης του αναγκαίου επιστημονικού και τεχνικού προσωπικού για την διαχείριση και τα εργαστήρια ελέγχου. Κατασκευή με ευθύνη του Υπουργείου, όλων των υπολειπομένων εργασιών (Εργαστήρια, τηλεέλεγχοι, αυτοματισμοί κτλ). Επίσης δυνατότητα πρόσληψης όλου του αναγκαίου προσωπικού για την λειτουργία της ΔΕΥΑΠ και των άλλων δύο ΔΕΥΑ.
4.Ο φορέας να συγκροτηθεί με μετόχους τους τρείς Δήμους, με ποσοστό εκπροσώπησης ανάλογα με τους καταναλωτές. Στο ΔΣ του φορέα, μπορούν να συμμετέχουν εκτός από τους εκπροσώπους των Δήμων και από ένας εκπρόσωπος της Αποκεντρωμένης Διοίκησης, της ΠΔΕ και του ΤΕΕ.
5. Προφανώς πρέπει να διασφαλιστεί το βιομηχανικό τιμολόγιο της ΔΕΗ σε όλες τις εγκαταστάσεις.
Ελάχιστα επιχειρήματα που συνοδεύουν την πρόταση μας:
Α. Η πρόταση μας διασφαλίζει εις το διηνεκές τον δημόσιο χαρακτήρα της διαχείρισης. Η πρόταση να παραμείνει η διαχείριση στο Κράτος, θεωρητικά σωστή, δεν παρέχει στις σημερινές συνθήκες αυτήν την διασφάλιση. Επίσης, η πρόταση για δωρεάν παροχή του νερού, στερείται ρεαλισμού, στις σημερινές επίσης πολιτικές συνθήκες. Αντίθετα, στην περίπτωση αυτή, τα τιμολόγια του νερού, θα εκτιναχτούν σε βάρος των μικρών καταναλωτών, ενδεχομένως με εύνοια των μεγάλων (ΒΙΠΕ).
Β. Η δυνατότητα του φορέα να έχει την απόλυτη ευθύνη της τιμολογιακής πολιτικής, θα μας δώσει την δυνατότητα ανακούφισης των πληττόμενων κοινωνικών στρωμάτων με καθορισμό ευνοϊκότερης μεταχείρισης.
Γ. Το συνολικό κόστος διαχείρισης, θα είναι μικρότερο από την κρατική λειτουργία. Και αυτό θα έχει επίπτωση στην τιμολογιακή πολιτική.
Συνολικά απαιτείται, η ευρεία συζήτηση μεταξύ των εμπλεκομένων Δήμων και της κοινωνίας.
* Ο Χρήστος Πατούχας είναι Δημοτικός Σύμβουλος, αναπληρωματικό μέλος του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΠ
