Της Βασιλικής Αθανασοπούλου
Το γύρο των τοπικών (και όχι μόνο) μέσων ενημέρωσης έχει κάνει η πολυαναμενόμενη δημιουργία του Μεσολογγίτη σκηνοθέτη Λευτέρη Δακαλάκη. Δεν περιμένουμε μόνο να θαυμάσουμε το ιδιαίτερο ταλέντο του σκηνοθέτη στη μικρού μήκους ταινία “Βασούλα μόνη”, αλλά το ενδιαφέρον γίνεται πλουσιότερο καθώς στην ταινία υπάρχουν πολλά σημεία αναφοράς της περιοχής, ενώ συμμετέχουν και “δικοί” μας άνθρωποι.
Όπως ο γνωστός Πατρινός ηθοποιός Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, η διευθύντρια του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Κωφών Πάτρας Αγγελική Νικολοπούλου. Συμμετοχή στην παραγωγή θα έχει επίσης, ο Πατρινός φωτογράφος Βασίλης Καραπαπάς, αλλά και η σκηνογράφος Μαρία Αλανιάδη. Την Διεύθυνση της Παραγωγής στην Πάτρα έχει αναλάβει η Ερμίνα Ταρατσά, γνωστή στην Πάτρα και για τις δραστηριότητές της σε ομάδες εθελοντισμού.
Η περιοχή της δυτικής Αχαΐας όμως, έχει έναν ακόμη λόγο να περιμένει αυτή την ταινία. Όπως εξηγεί στο dytikanea.gr, ο σκηνοθέτης, η δυτική Αχαΐα επελέγη για να γίνουν τα γυρίσματα στο υποτιθέμενο σπίτι της μητέρας της Βασούλας, την οποία υποδύεται η Αγγελική Νικολοπούλου. Σύμφωνα με τον Λευτέρη Δακαλάκη, η περιοχή που πλησίαζε στη φιλοσοφία της ταινίας ήταν η Λακκόπετρα.
Εκεί σε ένα σπίτι της περιοχής θα στηθεί το πολυπληθές συνεργείο, ηθοποιοί και τεχνικοί από Ελλάδα και Ελβετία για να κάνουν τα γυρίσματα. Η Αγγελική Νικολοπούλου θα βρεθεί στο επίκεντρο των γυρισμάτων στη Λακκόπετρα Αχαΐας, αφού εκεί πρόκειται να είναι το κινηματογραφικό της “σπίτι” για λίγες μέρες. Εκτός από την Λακκόπετρα, όλα τα άλλα γυρίσματα θα γίνουν σε διάφορα κεντρικά σημεία της Πάτρας και θα ξεκινήσουν τέλος Ιανουαρίου 2015.
“Γιατί επέλεξα την Λακκόπετρα”
“Ζώντας για αρκετά χρόνια στην Πάτρα, συνδέθηκα με τους ανθρώπους αλλά και την περιοχή. Όταν πρωτοδιάβασα την ιστορία της σεναριογράφου Λένας Ζαχαριάδου, αμέσως “έκανα εικόνα” την περιοχή της Λακκόπετρας και της αντίθεσης του τοπίου με την ζεστασιά των ανθρώπων της περιοχής. Επηρεασμένοι λοιπόν από την φωτογραφία του μεγάλου Αγγελόπουλου, τόσο εγώ όσο και ο Ελβετός Διευθυντής Φωτογραφίας Pietro Tafaro, επιθυμούμε να αποδώσουμε δραματουργικά το φαινόμενο της ήπιας διχοτόμησης: την «ψύχρα» του ανοιχτού χρώματος, ως απόμακρη αίσθηση σε μια διαφαινόμενη ανθρωπιά, με την αντίθεση της ποθούμενης «ζεστασιάς» των συναισθημάτων σ’ έναν ποιητικό οίστρο που εκδηλώνεται από τους χαρακτήρες της ιστορίας. Πρόκειται για μια σημερινή ντοκυμαντερίστικη προσέγγιση της πραγματικότητας στην οποία χρησιμοποιούνται τα όλα τα στοιχεία της φύσης σε συνδιασμό με τους αυθεντικούς χαρακτήρες – μορφές που πλαισιώνουν τους ηθοποιούς”, αναφέρει ο σκηνοθέτης μιλώντας στο dytikanea.gr
Ο Λευτέρης Δακαλάκης
Ξεκίνησε στα 16 του χρόνια με την δημιουργία του πρώτου ραδιοτηλεοπτικού δικτύου στο Μεσολόγγι με τίτλο “STAR” στα 1991.
Ακολούθως έκανε σπουδές στην Φυσική στο Πανεπιστήμιο του Lecce της Ιταλίας, ενώ έχει σπουδάσει εκκλησιαστικό Τραγούδι δίπλα στον αείμνηστο Σπ. Περιστέρη, στην Μητρόπολη Αθηνών.
Στην Πάτρα βρέθηκε το 2003 λόγω της στρατιωτικής θητείας του στον Άραξο. Την περίοδο που έζησε στην Πάτρα, εργάστηκε ως οπερατέρ, ως δημοσιογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός, ενώ υπήρξε συνεργάτης του Μητροπολίτη Πατρών σε θέματα γραμματείας και γραφείου Τύπου όπως επίσης και σκηνοθέτης των πρώτων δορυφορικών μεταδόσεων της τοπικής Εκκλησίας. Είναι επίσης απόφοιτος της Διεθνούς Ακαδημίας Σκηνοθεσίας «CISA” του Λουγκάνο.
Η ταινία “Βασούλα μόνη”
Η ταινία διαπραγματεύεται το θέμα της ανθρώπινης μοναξιάς, τη γκρίζα καθημερινότητα της πόλης και την παρακμή της επαρχίας. Η κεντρική ηρωίδα δοκιμάζει την απόρριψη της μάνας της και την καταπίεση του αφεντικού της. Χωρίς κανένα άλλο συναισθηματικό στήριγμα στην ανιαρή ζωή της, υπομένει σιωπηλά, νιώθοντας το θυμό να κοχλάζει στο αίμα της.
Με αφορμή το θάνατο της μητέρας της, στενεύουν τα περιθώρια του χρόνου. Τώρα είναι η τελευταία της ευκαιρία για να διαλέξει ανάμεσα στη δύναμη και στην αδυναμία. Σαν εύθραυστο αντικείμενο, σχεδόν διάφανο, θα σπάσει σε χιλιάδες φονικά κομμάτια και θα ξεκόψει από το παρελθόν.
Οι εικόνες από την πόλη ως την επαρχία αποκαλύπτουν τη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα και το κοινωνικό αδιέξοδο. Άνθρωποι και καταστάσεις αποτυπώνονται ανάγλυφα. Η καταπίεση στη δουλειά. Η φωνή της μάνας που κραυγάζει για την μοναξιά της κόρης της και η είδηση του θανάτου της. Η αναμονή στο σταθμό των λεωφορείων με ανθρώπινα σπαράγματα να περιτριγυρίζουν στα χαμένα. Οι ηλικιωμένες φιγούρες που απέμειναν στο χωριό και περιμένουν μοιραία το δικό τους θάνατο.
Η ιστορία κορυφώνεται σταδιακά και οδηγείται στην απόλυτη ανατροπή. Η απόδραση από το σκηνικό του θανάτου θα οδηγήσει τα βήματά της μακριά από τα επικριτικά βλέμματα και τις αποδοκιμασίες. Αργά και σταθερά ξηλώνει το ρούχο της υποκρισίας και ανακαλύπτει τον πραγματικό εαυτό της.
Παίζουν: Χρύσα Παπά – Γεράσιμος Σκιαδαρέσης – Αλεξάνδρα Ούστα – Μανώλης Μαυροματάκης – Ράνια Οικονομίδου – Αγγελική Νικολοπούλου.
Σκηνοθεσία: Λευτέρης Δακαλάκης
Δ/ντής Φωτογραφίας: Pietro Tafaro
Παραγωγός: Igor Samperi
Παραγωγή: Atropo Production – Lugano – Swiss 2015
